Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Στον "ξένο" πόλεμο



''...Εμείς είχαμε τύχη''


    Ο πόλεμος των ''έξη ημερών''
      τελείωσε μόλις προ ωρών
      άκουσα απ' το τρανζιστοράκι,
      που αγόρασα στο Ναγκασάκι...



      
      Τ' άκουγα μες στο βαγόνι
      για να ξεχνώ... να μην μ' αγχώνει
      το νοίκι...
                   τα υπόλοιπα τα χρέη
      και το εξώδικο απ' τη Φιλοθέη,
      που μούστειλε ο τοκογλύφος.

      Γόρδιος ο δεσμός...
                   και άλυτος ο γρίφος !!

      Η λύση (;) πάλι το βαπόρι...


Απ' το πρωί έβαλα πλώρη,
να πά να βρώ καμιά δουλειά,
στη πιάτσα, κάτω στον Πειραιά.

Κεί, που κολλάνε τα χαρτιά,
με τα “ζητούνται και λοιπά”,
κει, όπου τ' αφεντικά
ψάχνουνε ναύτες για δουλειά,
κι οι ναυτικοί για φορτηγά
γκαζάδες, τράμπς, βουβά,
κει, γύρω από την Νοταρά.

Κει... στο ''Σίτυ του κινδύνου'',
καμία σχέση με το ''Σίτυ του Λονδίνου''

Τόπος συνάντησης... 

                               ο Πειραιάς,
η μάνα πούν' της "ναυτουργιάς".

Σαν περπατάμε προκυμαία,
σχεδόν γνωστή κάθε παρέα,
που είναι όλοι ναυτικοί,
οι ξέμπαρκοι, που με σπουδή
ψάχνουν καράβι, νάν' ''καλό''
κι όχι σαράβαλο παλιό.

Μα, όταν το χρήμα είναι καλό...
το παραβλέπουνε κι αυτό !

Μεγάλη διαδρομή Πειραιάς-Αθήνα
και μόλις φτάνω...
                      στον Ντουζίνα
πέφτω επάνω.. στη Νοταρά.

          ''Είσαι'' μου λέει ψιθυριστά,
          ''νάρθεις μαζί μου στον γκαζά,
          χέ@τα ρε συ τα φορτηγά,
          τώρα πια κάνανε ειρήνη
          και για Ισραήλ μας δίνει
          σακούλα με δολάρια τίγκα
          το πρακτορείο του Δαλαβίγκα'',

(ατζέντες ξένης εταιρείας,
ξέρεις, σημαίες ευκαιρίας,
που πειρατικές τις λέμε
όπου συχνά συντρόφους κλαίμε).

''Κάποιοι ποτέ δεν θα γυρίσουν...''
ακούω τον μαστρο-Θωμά,
που στέκονταν εκεί σιμά
κι είδε μπουλούκι μια φουρνιά
από μπροστά μας να περνά,
να πάει να καταγραφεί
μπας και τους πάρουνε για 'κει.

Κάποιοι ποτέ δεν θα γυρίσουν...???

Σιγά και μη με εμποδίσουν....

Στους φόβους μου λέω να μ' αφήσουν,
ενώ 'φευγα με τον Ντουζίνα
απ' τ' αεροδρόμιο απ' Αθήνα....


Μαζί μας κι ο μαστρο-Θωμάς
όλοι μαζί για το "Μαδράς"
όπως το λέγαν το καράβι.


Τόχαμε παραλάβει
στο Εϊλάτ, στον Νότο,
δίπλα στην Άκαμπα...
                           γαμώτο,

Τα εμπορικά λιμάνια αυτά
το ένα στ' άλλο είν' κοντά,
και μοιάζουν τόσο ειρηνικά, 
που δεν σου πάει το μυαλό 
πως δίπλα έχεις τον εχθρό.

Μα τα φαινόμενα απατούν.
       _____________


Με το μπήκαμε, ο Ρακούν
(ψευδώνυμο του κοκκινοτρίχη)
μας λέει...
                ''εμείς είχαμε τύχη
και φεύγουμε σώοι κι αβλαβείς...
Τι εννοώ... σύντομα θα το δεις...'',
είπε κι αρπάζει μια βαλίτσα,
ενώ μαϊμού μία σταλίτσα
στο ώμο του είχε γαντζωθεί,
μην την αφήσει μοναχή.


Αυτό που ο Ρακούν εννοούσε
στα αυτιά μας ήδη αντηχούσε...
Σκάγανε γύρω δυναμίτες,
φρουρούς, το πλοίο είχε δύτες,
για σαμποτάζ, που αγωνιούσαν,
βουτούσαν και ξαναβουτούσαν,
να ελέγχουνε τα ύφαλα,
μη γίνουμ' όλοι θρύψαλα..

Μια μπόμπα να κολλήσουνε
όλα θα τα διαλύσουνε... !

Ανελλιπώς μιά διμοιρία
με πολυβόλα...
                      όλα τα πλοία
συνόδευε για να φορτώσουν
στην “Ερυθρά”...
                κι όταν κοιμόσουν
τα τζετ ''μιράζ''...
          συνέχεια σε ξυπνούσαν,
που χαμηλοπετούσαν
και το καράβι μας φρουρούσαν...

Απ' τις βουτιές....
                σαν δύτες ανεβούν
με τους γραικούς πολύ απορούν,
μεσ' απ' τα δόντια τους μιλούν:

    ''....για δες ρε συ κάτι μα@άκες,
    τυχοδιώκτες είν' ή βλάκες
    που ήρθανε μες στη φωτιά
    να κονομήσουνε λεφτά... ?





___________________________


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 10/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

___________________________________________________



* Πόλεμος των Έξι Ημερών, γνωστός και ως Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος του 1967 ή Τρίτος Αραβοϊσραηλινός Πόλεμος, ξέσπασε μεταξύ του Ισραήλ και των Αράβων γειτόνων του, την Αίγυπτο, την Ιορδανία και την Συρία. Το Ιράκ, η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και η Αλγερία συνεισέφεραν με άντρες και οπλισμό στις Αραβικές δυνάμεις.
Στις 5 Ιουνίου στις 07:45 ώρα Ισραήλ, ήχησαν οι σειρήνες της πολιτικής άμυνας σ’ όλο το Ισραήλ, και ταυτόχρονα η Ισραηλινή Πολεμική Αεροπορία εξαπέλυσε την Επιχείρηση Moked (Εστία). Εκτός από 12 αεριωθούμενα, τα υπόλοιπα 188 της Ισραηλινής αεροπορίας έφυγαν από το Ισραηλινό FIR σε μια μαζική επίθεση στα αεροδρόμια της Αιγύπτου.
Τα Ισραηλινά αεροπλάνα κατευθύνονταν πάνω από την Μεσόγειο πριν να γυρίσουν προς την Αίγυπτο.
Οι Ισραηλινοί πιλότοι ήρθαν κάτω από την μύτη της Αιγυπτιακής κάλυψης ραντάρ και πολύ πιο κάτω από το χαμηλότερο σημείο στο οποίο οι πύραυλοι εδάφους-αέρος SA-2 μπορούσαν να καταρρίψουν αεροσκάφος. Οι Ισραηλινοί ανέπτυξαν μια μεικτή επιθετική στρατηγική: με βομβαρδισμούς και πολυβολισμούς εναντίον των εχθρικών αεροπλάνων, και με βόμβες διείσδυσης στην άσφαλτο των διαδρόμων των αεροδρομίων, ώστε να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Το αποτέλεσμα ήταν πως όσα αεροπλάνα δεν υπέστησαν ζημιές, δεν μπορούσαν ν’ απογειωθούν και έτσι έγιναν στόχοι για να επόμενα κύματα της Ισραηλινής επίθεσης.
Η επίθεση ήταν πιο επιτυχημένη ακόμα και από τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις των Ισραηλινών. Οι Αιγύπτιοι αιφνιδιάστηκαν απόλυτα, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ουσιαστικά ολόκληρη η Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία χωρίς καν να προλάβει να απογειωθεί. Πάνω από 300 Αιγυπτιακά αεροσκάφη καταστράφηκαν.

Η επίθεση έδωσε στο Ισραήλ αεροπορική ανωτερότητα για το υπόλοιπο του πολέμου. Πριν τον πόλεμο, οι Ισραηλινοί πιλότοι και τα επίγεια πληρώματα είχαν εκπαιδευτεί εντατικά στον άμεσο ανεφοδιασμό αεροσκάφους που επιστρέφει από εξόρμηση, επιτρέποντας σε ένα μόνο αεροσκάφος να πετάει τέσσερις φορές την μέρα (σε αντίθεση με τον μέσο όρο των Αραβικών αεροπορικών δυνάμεων με δύο εξορμήσεις την μέρα). Αυτό επέτρεψε στην Ισραηλινή αεροπορία να στείλει πολλά επιθετικά κύματα εναντίον των Αιγυπτιακών αεροδρομίων την πρώτη μέρα του πολέμου, συντρίβοντας την Αιγυπτιακή Πολεμική Αεροπορία. Αυτό επίσης συνέβαλε στην πίστη των Αράβων πως η Ισραηλινή αεροπορία είχε την βοήθεια ξένων αεροπορικών δυνάμεων. Οι Αραβικές αεροπορικές δυνάμεις βοηθήθηκαν από πιλότους της Πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας, όπως και με κάποια αεροσκάφη από την Λιβύη, την Αλγερία, το Μαρόκο, το Κουβέιτ και την Σαουδική Αραβική για ν’ αντισταθμίσουν τις μαζικές απώλειες που δέχτηκαν την πρώτη μέρα του πολέμου.

Μετά την επιτυχία της πρώτων επιθετικών κυμάτων εναντίον των κυρίων Αιγυπτιακών αεροδρομίων και των επακόλουθων επιδρομών, η Ιορδανική, Συριακή και Ιρακινή πολεμική αεροπορία επιτέθηκαν στο Ισραήλ. Το Ισραήλ απάντησε κι εκείνο με δεύτερο γύρο αεροπορικών επιθέσεων στα Αιγυπτιακά, Ιορδανικά και Συριακά αεροδρόμια, τα οποία αφάνισαν την πολεμική αεροπορία όλων αυτών των 

χωρών.



  σπασμένος κάβος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου