Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Τέλος Εποχής



Πριν το Τέλος

      ΜΑΡΚΟΝΗΣ  (ΣΠΑΡΚΣ)*          *ο Σπίθας, λόγω των σπινθήρων των ασυρμάτων

                  α'
  Ξήλωμα του ασύρματου,*               *Καταργήθηκαν στα πλοία
   τούτο το νταραβέρι
   η αγάπη ήταν τ’ ασήμαντου
   του ναύτη, που θα φέρει

   κάποιο μαντάτο απ’ τη γη
   στα πέλαγα πούχει χαθεί

   για μήνες, χρόνια το μπορεί
   κι αυτός να ξαναθυμηθεί,

   αν κάποιος τον είχε σκεφτεί
   και είχε έρθει σ’ επαφή

   κι’ όχι εντελώς λησμονηθεί.
   Ίσως και κάποια καρτερεί...

Πόσοι δεν είχαν πορευτεί
μεσ’ τη ζωή τους με αυτή

των λίγων λέξεων* τη γραφή,                          *τηλεγράφημα
κοφτή κι αποφασιστική,
την τηλεγραφική.

Ξήλωμα των ασύρματων*  
                               *Αντικαταστάθηκαν από τηλέφωνα
όπως και του Μαρκόνη,*                                   *Ασυρματιστών
η ελπίδα* των ασήμαντων                                 *S.O.S
το τέλος σαν ζυγώνει
για ξεγραμμένους ναυτικούς,
σαν πέσουν σε κυκλώνες

το «εσοές» είναι γι αυτούς,
κοντά δύο αιώνες,

ναι, ο καλός τους άγγελος,
ο "άγιος" o Μαρκόνης,

που τότε αυτοί ευγνωμονούν.
εσύ, του λεν, μας σώνεις,

και στο λεπτό αυτοί ξεχνούν
τα μπινελίκια που θα πουν

όταν θάναι μπουνάτσα:
«Κοπρόσκυλο, μπαγάσα»
τον λεν’, που είναι αρακτός,
καλοντυμένος, καθαρός

κι όχι μέσα στα λάδια,
βρίζοντας δε και τα καράβια,

τον μακαρίζουν, τον φθονούν,
λεν τζάμπα εισπράττει, κι απορούν...

Μα μετανιώνουν σαν ακούν
για μη αναστρέψιμες φθορές

στους ασυρματιστές,
που προκαλούνται απ’ την βοή,
και τάση, πούχει η συσκευή.


Και κάτι ακόμη πιο κουφό
που το διαπίστωσα κι εγώ….

Μια ταραχή μεσ’ το μυαλό
απ’ τον μονότονο σκοπό,

το χειριστήριο που κτυπά
το σώμα τους το διαπερνά.


Τους τραυματίζουν ουσιαστικά
οι ήχοι μέσα από τ’αυτιά,

χώνονται μέσα στη ψυχή,
κι η επιδρασή τους ορατή.*
                                     * Ασυνήθιστη συμπεριφορά


                  β'

  Και μετά τους ασυρμάτους,
   τώρα έρχεται η σειρά τους,

   σαν φθίνουν τα ταχυδρομεία,
   που πέσανε στην απραξία

   με τα Γκουγκλ και τα τοιαύτα.
   Με τη μούρη όλοι σε δαύτα,

   με Τουίτερ, Φεισμπούκ,
   κι από κει που πήγε ο Κούκ,* 
                 *Αγγλος θαλασσοπόρος- Ανακ.Αυστραλίας
   επικοινωνείς στο τσάκα,
   και με λένε όλοι βλάκα

   που περνάω όλη τη μέρα
   στου υπολογιστή τους χάρτες,

   ως την Κίνα και πιο πέρα,
   κι επισκέπτομαι τις άκρε
ς
   νοερά με Μαγγελάνο,*                                *πορτογάλος θαλασσοπόρος
   σαν να είμαι σ’ αεροπλάνο.

Ρε πως μίκρυνε ο κόσμος...!
Εγώ... 
           παραμένω  όμως
λάτρης του ταχυδρομείου,
και τ’ασύρματου του πλοίου.


Είν’ για μένα δυό ερωμένες,
μ’ αγαπήσαν οι καημένες

και στη δύσκολη ζωή μου
ήταν πάντοτε μαζί μου.

Ασύρματος, ταχυδρομεία,
παρηγοριά στη φυλακή μας*
                          *48 μερόνυχτα για μόνο ένα ταξίδι
τέλειωσαν....     
                    τι ειρωνεία !!!
φεύγουνε κι αυτά μαζί μας.


M/T “Nelson” - M/T “Universe   Daphne" - M/V “Climax Ruby” - M/T “Coral Trader”
________________________________________________________________________


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". Βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 8 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga







  σπασμένος κάβος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου