Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Νάταν κλέφτρα ή φρικιό ?




Ιπποδρόμιο παλιά οι ναυτικοί
                                           [λέγαν ένα καράβι,
που από τη σκάλα ακόμη,
          [σαν μπαίνει ο ναύτης θα καταλάβει,
πως μπάρκαρε σε σύγχρονη γαλέρα,
       [με σκύλους δουλικούς εργατομάχους,
και κάνω λιανά για τους στεριανούς
     [πως εννοώ τους κάποιους γαλονάτους,
τους ανήθικους κυνηγούς
                        [της εύνοιας των αφεντικών,
πατώντας επί πτωμάτων....

                                              [νοείτω ο νοών ? 

Ευτυχώς οι λίγοι τέτοιοι άρρωστοι
                                        [είναι σταμπαρισμένοι 
στων μπάρκων τους καφενέδες, 
   [κι οι ναυτικοί λίγο πολύ είν' ενημερωμένοι...
    
Αυτοί οι τύποι ρε φίλε
                                      [είν' πορωμένοι,
αρέσκονται, ηδονίζονται
                      [κι είναι ικανοποιημένοι,
όταν με τη φοβέρα απόλυσης
                [βάζουν στο τζάμπα πέραν του ωραρίου
τους ναυτεργάτες να δουλεύουν,

                                  [τομάρια άνευ ιερού και οσίου… 

Θύμα τέτοιου αχρείου που κατάντησε αστεγοντρίφτερ*,                  *περιπλανώμενος 
               [αστεγομπιτσικόμης*, αστεγοντισγόσερ*, ο φουκαράς       *σκουπιδιάρης *πιατάς
 έγινε σαν την κοπάνησε από παρόμοιο κάτεργο
                                                          [ο φίλος μου ο μαστρο Θωμάς,
στο Γκάλβεστον του Τέξας, Η.Π.Α.
                                   [μα πριν σας πω την ιστορία πούπε σε μας,
θα κάνω μια παρένθεση να αναφέρω
                                                     [κάτι που ίσως αγνοείτε :

Στο καράβι όταν μπαρκάρεις,

              [είσαι εργαζόμενος κι όχι κατάδικος εννοείται.

Τώρα αν πέσεις σε καθικοπροϊστάμενο,
                                  [και απροειδοποίητα εσύ λακίσεις,
πάρεις τη βαλίτσα σου και φύγεις,

                                                   [στρίψεις την κοπανίσεις,
οι αστυνομικο-λιμενικοί
                         [σε αναφέρουν επισήμως ως "Δραπέτη" !!

Δεν τόξερα πως ήμουν κατάδικος τόσα χρόνια
                                                       [και δεν το ξέρω εισέτι,
ακόμα, έως τώρα, μέχρι την παρούσα χρονική στιγμή
αν κάποιος φίλος γνωρίζει κάτι,
                                          [κάτι περί αυτού, ας μας το πει….

Επιστρέφω όμως στον μάστορα, τον κοπάνα,
                                                     [ή μπανάνα, ή φευγάτο,
ή ντιζέρτερ, ή σκαστό, στον Κεφαλλονίτη φίλο
                                 [Θωμά του Γερασίμου Λασκαράτο,
με τις παράξενες ιστορίες του....
                               [που μεταφέρω εδώ μία από δαύτες :


Ληστές...…..
            [μα και αντεροβγάλτες,
στήνουνε γκόμενες βαρβάτες,
για ψωνιστήρι…

[σε μονοπάτια ή Χάι Γουέη….


Τ' ακούσατε μουσαφιραίοι ?
μας εσυμβούλεψε
                         [ο πατριώτης,
σίτιζεν* από καιρό...                                                   *Αμερικάνος πολίτης
             [πρώην Πειραιώτης..



Τις βάζουνε στους δρόμους
                          [για δολώματα...

κι αμέσως κρεββάτια
                    [μα και στρώματα,

σου φέρνουν στο μυαλό,

και λες...…    ας το καλό

αν είναι να μου τύχει !!!

χαλάλι....
   [μα τέτοιο τεφαρίκι !!
με τίποτα δεν το αφήνω !

Η Ιταλία, το Πόρτο Φίνο,
ήρθε στη μνήμη μου και πάλι,
τότε που ήμουνα στο ποστάλι*                            *επιβατικό-κρουαζερόπλοιο
που τέτοια, έβλεπα κορμιά,
και πάθενα ταράκουλο
                     [στην αμμουδιά...

Με εκείνες έμοιαζε η τύπισσα...

Του αμαξιού απ' έξω κτύπησα
την πόρτα....
                  να παραμερίσει.

Για να την πάω παρακάτω
      [με τ' αμάξι θα ζητήσει,
κι εκείνη η συμβουλή,
του πατριώτη το πρωί,
δεν θα με σταματήσει,
γιατί αδύναμη είχα
                [πλέον κρίση,
σε κόσμο των ουρί*...                                   *γυναικείες οντότητες θεϊκής ομορφιάς
                            [βρέθηκα άλλο...

Σφάλμα, ίσως, νάκανα μεγάλο..

Για το αν ήταν κλέφτρα 
             [ή ρέμπελο φρικιό, 
καθόλου πλέον δεν θ΄ασχοληθώ, 
κι έτσι χωρίς πια σκέψη,
      [καταγοητευμένος σταματώ,
κι ας φάω είπα....
                     [το κεφάλι μου !

Δεν μου έφτανε το χάλι μου
που είχα τελείως μπατιρίσει,
μα τη μπεμβέ είχα κρατήσει,
το νοικιασμένο χλιδάτο,
                [εφετζίδικο αμάξι,
μπας τύχει και μου κάτσει,
καμιά από σόι* γκόμενα...                                      *ευκατάστατη
και μετά από διάφορα
              (παραλειπόμενα)
να με ερωτευθεί,
            [να με υιοθετήσει, 
και η τύχη μου
                 [έτσι ν' ανοίξει.

Όρκο έπαιρνα ρε φίλοι
                           [την είχα ρίξει..

Μάλλον να το πιστεύω
                      [μ' είχε αφήσει
σαν δίπλα μου είχε καθίσει.


Όμως, αυτή μ' είχε ψωνίσει,
από τα πρώτα κιόλας
                            [τα λεπτά,
πως δεν θα έτρωγε λεφτά
           [αφού δεν είχα απ' αυτά
κι έσπαγε πλάκα αυτή με μένα.

Το ότι τα είχα εγώ χαμένα,
νομίζω μ' έκανε
              [λίαν συμπαθή.

Για τη δική μου τη ζωή
να μάθει θέλει...
                    [ήταν φυγή ?
και πώς...   είχα βρεθεί
στη Καλιφόρνια,
                        [και γιατί
κυκλοφορούσα με μπε εμ βε
σ' άγνωστα μέρη...
                            κι ήταν μωρέ
τόσο γλυκιά και τρυφερή...

Έβρισκε αστεία ότι 'χα πει.
χαιρόταν.....  εγέλαγε πολύ,
κι όταν τελείως πια
                        [εγώ 'χα ξεχαστεί,
 τότε….απότομα θα σοβαρευτεί:


Στρίψε γοργά...'', μου λέει,
 
      [στου νταβατζή  μην πέσεις την παγίδα,
αλλιώς θα σε ληστέψουνε
                         [αυτή 'ναι η μόνη σου ελπίδα.


και σιγομουρμούρισε.... οι "μπάσταρντς"
                    [θα  πουν πως μούστριψε η βίδα,




Μ@@@@@.. στην έχουμε στημένη..''

μου λέει θορυβημένη και αγχωμένη !!!


Μές στην Μπε-εμ-βε την ανοιχτή

με διαπασών τη μουσική...

                        [μόλις σε μια στιγμή,

αλλάζει όλη η σκηνή

                   [και γίνεται δραματική...

Έχε το νου σου...    ανθρωπάκι*,                            *little man, ''αφελή νεαρέ''
κίνηση αν δεις στο καθρεφτάκι,
γιατ' έτσι...
      [και μας ανακαλύψουν,
σίγουρα θα μας λιανίσουν !!

Τώρα η μοίρα μας είναι κοινή...
πίσω δεν κάνω...
      [μαζί τους κόβω πια σκοινί
συνέχισε συγκινημένη:
...κι αν η ιστορία δεν σου βγαίνει
πόρνη γνωστή στη Πασσαντένα
είμαι...    πηγαίνω με τον καθένα
και με τον Βίνυ τον νταβά
τον "πινμπ"*
       [που λέμε στ' Αγγλικά,                                   *pimp, μαστροπός
καμιά ληστεία...
   [εδώ και κει στα πεταχτά
κάνω, για δεύτερη δουλειά,
όταν δεν έχει φορτηγά,
να ξεζουμίσω τους καημένους
τους ναυτικούς,
 [τους πάντα χαρμανιασμένους
που άμα με δούνε δίνουν ρέστα....

Λέω στο πελάτη..... 
                           ''Πρώτα πέστα*                             *πρώτα θα πληρώσεις
τα ντόλαρς κι έλα ομορφάντρα...''
ας είναι η μούρη του σα μάντρα
σε ερείπια κατεδαφισμένη,
απ' την αλμύρα χαραγμένη.


Σήμερα αγουροξυπνημένη
στη γωνιά που 'μουν στημένη
είπα:
 "νά, το σημερνό μου θύμα"..

Βλέπεις... ?    Τα λέω χύμα,
όμως γνωρίζοντας εσένα, 
                        [είπα, ''Κρίμα
ο τύπος αυτός είν' αγαθός,
και ας περνιέται πονηρός...

Σταματά...
                     [κι ανάσα παίρνει....
Ζεστή η φωνή της....
                        [με συνεπαίρνει...
Ταραχή....
           [και χτυποκάρδι φέρνει.

Άτσαλα το χέρι της το σέρνει
κι ανακατεύει τα μαλλιά μου...

Έγειρε στην αγκαλιά μου ?
ή την ετράβηξα κοντά μου ?


Με τόνα χέρι οδηγώ.
Ένα χαμόγελο έχει αχνό...
σ' ίδιο μοτίβο και σκοπό,
μ' αρέσει, λέει, να σε κοιτώ
κι από το πρώτο το λεπτό΄
άρχισα να σε συμπαθώ.

Μου θύμισες τον εαυτό μου
την εποχή, που άνθρωπό μου
η αθώα, έκανα τον Βίνυ...

Χρόνια τον έχω υπομείνει.
τη ζωή μου....
         [απ' αυτόν τη χάλασα.

Όλα τα έχω κάνει θάλασσα...

Μιλώντας,
           [τραβά απ' το τσαντάκι
και χώνει μες στο ντουλαπάκι
το "παραμπέλουμ" το εννιάρι*,                                    *πιστόλι (9mm parabellum)
λέγοντας...
"Σηηητ*…. ρε που να πάρει,                                          *shit, σκατά στα Αγγλικά
μ' αν τύχει τούτο το τομάρι 
να εμφανιστεί μπροστά μου
θα τον σκοτώσω
  [τον μαδερφάκερ*, το σκυλί.                                       *μπιπ μπιπ

Αν είμαστε όμως...
                          [λιγάκι τυχεροί
και βγούμε σώοι από δω πέρα
θα τη γιορτάζουμε
          [σου υπόσχομαι τη μέρα…



_______________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 124 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga









  σπασμένος κάβος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου