Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2016

Όνειρα α-λογόκριτα και μη



                 Μέρος 1ο, ''...λέω να πάω στα καράβια''

      Αν σκέπτεσαι φίλε,
                                [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         κι έχεις ακούσει ότι αμείβεται προνομιακώς,
         ότι εύκολα πλουτίζει και κάνει βιός,
         να ξέρεις πως δεν πας σε κρουαζιέρα,
                          [να βλέπεις ξένα μέρη και αλμπατρός...

         Αν σκέφτεσαι φίλε, 
                         [κάποτε εσύ να γίνεις όπως αυτός,                    
         άκουσε προηγουμένως τι θα σου πει, 
                         [το βίτζι, ο μπουλμές κι ένας σκαρμός,1 

         Νάσαι στο πλοίο πρέπει,
                          [απ' αστυνόμος έως γιατρός,
         από λογιστής...  
                        [έως σωσιβίων λέμβων μηχανικός...
                
        Αν σκέπτεσαι φίλε,
                              [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         πρέπει να είσαι και λίγο μαθηματικός,          
         για να επιλύεις τύπους,                             
                              [της σφαιρικής τριγωνομετρίας,
         προς εύρεση της σωστής πορείας...

         Αν φέρουν κάποιον μεσοπέλαγα,
                                     [από το πλήρωμα σακατεμένο,
         από τραυματισμό ή από κάψιμο μισοπεθαμένο,
         εσύ...  θα έχεις για την περίθαλψή του την ευθύνη,
         την εξέλιξη να εκτιμήσεις και τι πρέπει να γίνει,
         να τον γιατρέψεις... ή ν' αποφασίσεις 
         για  μεντικο-οδηγίες* να τηλεγραφήσεις...                            
               Αν σκέπτεσαι φίλε,
                                     [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
           Στο πάγο και στο καρα-καύσωνα πρέπει να είσαι ανθεκτικός...

           Στα ναυάγια ή στη θαλασσορύπανση,
                                               [για όλους θα είσαι σάκος του μποξ,
           ν' ακούν οι δικοί σου στις ειδήσεις, 
                                         [την ξανθιά, μετά χαράς να λέει στη τιβή,
           πως συνελήφθη ο  πλοίαρχος,
                                        [ώστε ο κάθε πικραμένος να ικανοποιηθεί,
            και να μην σκαλίζει για τα κύρια αίτια,
                                        [κι έτσι η όποια βρώμα να κρυφτεί.
            Τώρα αν έφταιγε ο καπετάνιος,                                                                          
                                        [κανένας τους δεν θα ασχοληθεί.

Ενίοτε... στις επικίνδυνες απ' τα γκάζια, 
                                                 [χαώδεις πετρελαιοδεξαμενές
να μπαίνεις πρέπει, με μάσκα ή και χωρίς αυτήν πολλές φορές...

Των πληρωμάτων θάσαι ο στόχος και ο εχθρός τους,
γιατί αντί των αορ-ά-των βεβαίως εκμεταλλευτών τους,
εσύ ο φτωχός, είσαι επίσημα ο αντιπρόσωπός τους,
κι εσένα θάχουνε για να ξεσπάνε... 
                                                  [που θάσαι 'μπρός τους.

Θα σε σκυλοβρίζουν στα φανερά ή στα κρυφά,
                                      [ακόμη και για τα άνοστα φαγητά,
και κάποιοι μεθυσμένοι εκούσια ή ακούσια,
για να σε δείρουνε κατά καιρούς θα κάνουνε γιουρούσια..

Οι πιλότοι των λιμανιών θα λεν ότι είσαι κότα... ή βλάκας,
αν δεν κινδυνέψεις να πας στα αβαθή,
                                     [προς διευκόλυνση της πιλοτο-βάρκας.

Τα κύματα σαν το καράβι σου πολύ κουνάνε,
οι επιβαίνοντες πάντα σε σένα θα ξεσπάνε,
θα λεν, ότι εσύ είσαι σκιτζής κι ότι δεν ξέρεις τη δουλειά,
και το καράβι το πηγαίνεις άγαρμπα, ερασιτεχνικά !

Πρέπει να ξέρεις, αν χρειαστεί, να χειριστείς πιστόλι...

Πρέπει να ξεχωρίζεις τα ναρκωτικά,
                                       [γιατί οι τελωνειακοί, όλοι μα όλοι,
ψάχνουν και ξαναψάχνουν μήπως σου ξέφυγε καμιά ουσία,
απ' τα παυσίπονα της "παραμύθας"*                                                        *ναρκωτικά
                                       [που τους δηλώνουνε τα αφιχθέντα πλοία.

Πρέπει να έχεις και γνώσεις από αστρονομία,
να βρίσκεις τ' αστέρια μέσω πινάκων,
                                                             [και υστερία,
να μην σε πιάνει όταν εκδίδουν οι άσχετοι βιβλία,
για ν' αριθμήσουνε του καπετάνιου
                                             [ευθύνες.... και υποχρεώσεις (!)...

....μα πες μου τώρα... είν' δυνατόν να μην τα χώσεις,
στον άκαπνο, "του σαλονιού", ξερόλα, όταν σου λέει,
                                                            [το τι πρέπει να κάνεις,
σε σένα που κάθε μέρα, 
                             [στο ντορβά τη κεφαλή σου βάνεις,
και μύριες λύσεις βρίσκεις στο λεπτό ?

Τι άλλο παραπάνω θέλεις τώρα να σου πω,
ανίδεε και "α-θαλάσσιε" συγγραφέα,                                                     
που αραγμένος μια ζωή ήσουνα στον Περαία,
και που ποτέ στον Περσικό δεν θα ιδρώσεις,
ούτε στον Σκαγεράκη ποτέ εσύ δεν θα παγώσεις ?


          Αν σκέπτεσαι φίλε,
                                              [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         σαν μούτσος, ναύτης, ανθυποπλοίαρχος και γραμματικός,*            *υποπλοίαρχος
         προηγουμένως στο καραβο-γουδόχερο θα κοπανηθείς,
         και πριν φορέσεις τα τέσσερα γαλόνια,
                                                     [σαν λεμονόκουπα θα στιφτείς...

         Το φαρμακείο κρατάει ο υποπλοίαρχος στα πλοία τα Ελληνικά, 
         μα δεν ισχύει το ίδιο στα ξένα,
                                           [τα ευκαιρίας, τα μισο-πειρατικά,
         που βγάζεις βέβαια και περισσότερα λεφτά.....


Μπάρκαρα λοιπόν κάποτε νεαρός σ' αυτά,
ως ανθυποπλοίαρχος σε Παναμέζικο   
                                                             [καράβι,
και ο Καπ-τάνιος είπε το φαρμακείο,
       [και την γυροπυξίδα ο νέος να αναλάβει.



Άσχετος κι απληροφόρητος εγώ 'μουν και για τα δύο,
και για την συντήρηση της πυξίδας,
                                     [μα κύρια για το φαρμακείο...

Για την πυξίδα κάτι εγγλεζο-ακαταλαβίστικα, 
                                                   [διάβασα "προσπέκτους",                     *φυλλάδια
δεν κατάλαβα τίποτα,  και την πασάλειβα,
                [με υγρό "τετραχλοράιντ", οριζοντίως και καθέτως.           *Carbon tetrachloride

Η προσφερόμενη δε στο πλήρωμα από εμένα ιατρική βοήθεια,
ήταν για γέλια ή για κλάματα,  σ' αφήνω να διαλέξεις,
                                                                                 [μα την αλήθεια.
                          _________________


                 Μέρος 2ο, ''Εγώ 'μουν μαθητής... μα δίχως να μαθαίνει''

      Κι αν πεις σαν αυστηρός κριτής, σαν ελεγκτής...
          ''...η εκπαίδευσή σου στη σχολή, ποια ήταν η τετραετής ?"

          Θεωρίες και μόνο θεωρίες... Τι να σας λέω τώρα,
          για τις γυροπυξίδες και τα ραντάρ,
                                                            [μαθαίναμε όλη την ώρα,
          αλλά, τίποτα για τα φασινο-χαμαλίκια*                                        
                                                    [που όταν βρήκα εγώ μπροστά μου,
          μεσάνυχτα είχα, κι έσπαγα τα κερατά μου...

Μα για του στραβού το δίκιο,
                                       [και για να είμαι ειλικρινής,
για γιατροσόφια κάναμε το μάθημα της υγιεινής....

Ο φουκαράς ο δάσκαλος, ένας φαρμακοποιός Υδραίος,
στη μία μόνο ώρα που είχε εβδομαδιαίως,
να μάθουμε κάτι αγωνιζότανε, 
                                                      [αλλά ματαίως,
γιατί ήταν άνθρωπος μαλακός και εγώ... ο τελευταίος
της τάξης, σ' όλα τα μαθήματα,
                                                [συνήθως ήμουν κοιμισμένος,
καθότι απ' τη σχολή ήμουν απογοητευμένος,
και μέσα μου πια απ' όλα παραιτημένος. 

Ο λόγος ήταν ότι φοιτούσα φοβισμένος,
από μαθητές μεγαλυτέρων τάξεων,
                           [δαρμένος και βασανισμένος,
που κι αυτοί πρωτύτερα 'χαν βασανιστεί,
φαύλος... μα φαύλος κύκλος δηλαδή,
με τα γνωστά καψόνια, άλλως βασανιστήρια...

Μια συμπεριφορά των μαθητών πολύ μυστήρια,
αλλά ''όποιος εδέχθη βία, όπως εξηγούν οι ψυχολόγοι,
θα την ανταποδώσει'', 
                                [αυτοί και μόνο είναι οι λόγοι.

Ο καπτα Γιώργης Μπρούτζος μούπε,
                                          [πως κείνα έχουν πλέον ξεχαστεί,
μα το γεμάτο μίσος χαστούκι του Χατζηευαγγέλου,
                                        [απ' το μνήμη μου δεν λέει να σβηστεί,
και ίσως απ' αυτό προέρχεται,
                              [το πρόβλημα πούχω στο ένα μου τ' αυτί..

Ούτε ξεχνιέται των Πέρκιζα και Παπαδημητρίου η σαδισμο-διαστροφή,
με απειλές να με σηκώνουν βράδυ απ' το κρεββάτι, δίνοντας τη διαταγή,
δυό όροφους κάτω να πάω, νερό να φέρω
                                                                  [όταν διψούσανε αυτοί.

Τι περισσότερο και χειρότερο κανείς να πει ?
Για τον φούσκο πούφαγε ο Σεργάκης απ' τον Σκορδή,
κι έκανε να συνέλθει από το κτύπημα ως τ' άλλο το πρωί,
ή για του Ζαμπάζα τον πολύωρο βασανισμό,
από τον Χαλδεάκη, στον θάλαμο θαρρώ οκτώ ?

 Αν πονούσε σαν το δικό μου 
                        [και του καπτα Μπρούτζου το αυτί του,
άλλη φαντάζομαι θα ήταν η γνώμη του κι η τοποθέτησή του...


Αλλά για δες... στο νέο μας αιώνα, στη νέα εποχή,
για τα καψόνια του Γιακουμάκη, 
                                [έγινε σάλος στη Γαλακτοκομική Σχολή.

Για κείνα τα ψυχικά τραύματα, πέρα απ' τα σωματικά, 
                                                        [που τότε είχαμε 'μείς  δεχτεί,
ουδείς ποτέ ασχολήθηκε ή πρόκειται ν' ασχοληθεί...

Νομίζω λοιπόν πως χρειαζόταν κάποιος δυό λόγια γι αυτά να πει,
και να μιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα,
                                          [που απ' όλους είχαν καταστρατηγηθεί,
από τον διοικητή έως και τον τελευταίο καθηγητή,
που παρακολουθούσαν τους καψονο-βασανισμούς με απάθεια,
προκλητικοί με την πρωτοφανή σιωπή τους,
                                              [ή άλλως ''κάνοντας την πάπια''...

Αλλά ας δούμε και κάτι από την εύθυμη πλευρά...
Θυμάμαι στην τάξη, σε μάθημα κάποια φορά,
να με σκουντά ο Μάκης ο Πατρίκιος δυνατά,
γιατί ροχάλιζα και δεν τον άφηνα να κοιμηθεί...


Έτσι δεν έμαθα ποτέ, ούτε πως... 
                           [εάν τραύμα αιμορραγεί, 
το πιέζεις αρκετά, μέχρι το αίμα να ξεραθεί,
κι αυτό μπροστά μου μετά από χρόνια το είχα βρει...

Ακόμα ένα αστείο που θυμάμαι απ' τον μαθητή Μεμά,
αλλά πολύ χυδαίο ετούτη τη φορά,
που ρώτησε αναιδέστατα και σοβαρο-χαμογελαστά,
"ο αστερισμός της πού@ης* (πούλιας)...                                                   *πωπός
                                                που βρίσκεται κύριε καθηγητά ??"

Άλλοτε πάλι έβγαζα την φυλλάδα της εποχής,
                                               ["το Χτυποκάρδι"* απ' το συρτάρι...
Μ' αυτά και μ' αυτά έμεινα στα γιατρικά ντουβάρι.


           Μέρος 3ο, ''Εσύ θα πας γιατρό ?''



Υπολόγιζα πως το φαρμακείο του πλοίου,
                                                  [ήταν για τον Γραμματικό,   
και το αποτέλεσμα ήταν μπαστούνια να τα βρω,
σαν ανέθεσαν σε μένα τον ανθυπο-πλοίαρχο, 
                                                          [να κάνει τον γιατρό,
που αίμα αν τρέχει, και τύχει να το δω...
με πιάνει τρέμουλο και μισο-λιποθυμώ.                  

''Μαγκιά'', λέγαν συνήθως πως ήταν, (παλιά οι ναυτικοί),
να ''βγάλεις τα μάτια σου'' στα "πόρτα"*,                                                   *λιμάνια
                                           [και σου προσφέρει πιότερη ηδονή...                          
αν πας χωρίς "προφύλαξη" σε πράξη σεξουαλική...

Γελώντας έλεγε, στη σχολή ο Γρουμπός, στον Κοντογ/πουλο,
                                                             [πως ''...είναι σαν να τρώς αυγό με τσόφλια,
αν βάλεις για προστασία απ' αφροδίσια,
                                                               [κείνα τα λαστιχένια κόλπα''...

      Με το σαλπάρισμα λοιπόν,
                                            [όλοι ερχόντουσαν σε μένα,
          με τα ''προσωπικά υδραυλικά'' σταγμένα,
          και μου ζητάγανε σαν νάμουνα γιατρός να τους τα φτιάξω,
          με τα κατάλληλα φάρμακα που θα διατάξω...


          Μη έχοντας κυριολεκτικά ιδέα περί ιατρικής,
          έκανα ότι μου έλεγε 
                                     [ο Νορβηγός καπτάνιος, ο μπεκρής,
          κι έδινα για τη βλεννόρροια τεραμισίν*,                                 *Terramysin
                                                                         [ωστόσο...                  
          και για την τσέρλα και για το πονοκέφαλο
                                                           [το ίδιο μούλεγε να δώσω !

''Προφύλαξη,* έλεγα στους ναύτες, πάρτε'',                                    *προφυλακτικά
                                                             [την υγειά τους νάχουν...     
αλλά στα απόκρυφά τους όλοι με γράφουν.

Στο πρώτο πόρτο νάσου και πάλι στα μπουρδέλα τρέχουν,
και με διαρροή πάλι απ' τις "κυρίες" να επιστρέφουν,
που της ξεροκεφαλιάς τους είναι η απόρροια,
να μη σου πω ότι πουλάν και μούρη,
                       ότι είναι ντούροι, αν έχουνε βλεννόρροια.

Στις αρχές του περασμένου αιώνα του εικοστού,
ήταν μαγκιά το αφροδίσιο αυτό,
                                         [και ένδειξη ανδρισμού,
και υποφέρανε οι άντρες με καμάρι...

Τώρα έβλεπα την άγνοια,* 
                    [όπως και τότε να ξαναβγαίνει για σαφάρι !

Τους έλεγα ότι η βλεννόρροια, δεν θεραπεύεται,
απλώς επουλώνεται πρέπει να ξέρετε,
και κοροϊδεύαν λέγοντας,
                           ["αυτός ότι θυμάται χαίρεται"

Μέχρι η Μαρκόνισα μην υστερήσει,
στον φόρμαν* του λιμανιού τα είχε ρίξει...                             *εργοδηγός

Σε δυό μέρες μου ζήτησε ντροπαλά,
                                                [το θαυματουργό μου χάπι
και μούπε μην τ' αναφέρω...
                                 [γιατί ειρωνικές αιχμές ετούτη θάχει.


Μα τώρα στα σοβαρά.....
                                [και πριν να πούμε αντίο,
για πες μου φίλε...
                       [εάν καεί κάποιος με θείο,
όλοι θα πούνε.... ''για γιατρό είχαμε έναν αχρείο,
όπου τον άφησε για να πεθάνει''.

Μα άμα δεν ξέρει τι να κάνει ?...
....και μην νομίζεις ότι ξέρουνε κι οι άλλοι,
με την Τεραμισίν και κάνα "Μέντικο"* βολεύονται                           *Pan medico"
                                        [οι ξύπνιοι του μαθήματος, και πάλι...



        Απ' τον ύπνο με ξύπνησε πόνος στ' αυτί μου δυνατός,
             κι αντί να πάω να με δει (αληθινός) γιατρός,
             ''τ' όνειρο'' άρχισα να καταγράφω λεπτομερώς...
          Αν σκέπτεσαι λοιπόν φίλε,
                                           [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
              να ξέρεις τίποτα απ' όσα είπα ίσως δεν ευσταθεί,
              απλώς ονειρευόταν ένας απόμαχος,
                                                        [πέστο κακιά στιγμή....
________________________________________________

1. Βίτζι, βαρούλκο
    Μπουλμές, το μεταλλικό χώρισμα των διαμερισμάτων
    Σκαρμός, εξάρτημα πλεούμενου

____________________________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 134 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga





_________________________________________________________________


Σημειώσεις:

PAN MEDICO, ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΣΤΟ V.H.F.
Pan medico παν-μέντικο όταν χρειαζόμαστε στο καράβι ιατρική βοήθεια ή υπάρχει γενικώς σοβαρό ιατρικό πρόβλημα....

* VHF (Very High Frequency, πολύ υψηλή συχνότητα), Τα υπερβραχέα κύματα είναι περιοχή των ραδιοκυμάτων με συχνότητα μεταξύ 30 και 300 ΜHz και μήκος κύματος αντίστοιχα, μεταξύ 1 μέτρου και 10 μέτρων. Βρίσκονται μεταξύ των δεκατομετρικών μικροκυμάτων και των βραχέων κυμάτων. Οφείλουν την ονομασία τους στο μικρό μήκος κύματος που έχουν σε σχέση με τις υπόλοιπες ζώνες ραδιοκυμάτων. Με βάση τη συχνότητα ονομάζονται VHF (Very High Frequency, πολύ υψηλή συχνότητα), όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς.


*Το «Χτυποκάρδι»,  Στις αρχές του 1957 συνέβη κάποιο παράξενο -ιατρικώς- γεγονός: μεγάλη μερίδα του (ανδρικού) πληθυσμού της χώρας παρουσίασε συμπτώματα έντονης ταχυκαρδίας!
Αιτία ήταν ένα εβδομαδιαίο περιοδικό της εποχής, το πρώτο πραγματικά ερωτικό έντυπο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. 
Είχε εξώφυλλα με ημίγυμνα μοντέλα σε προκλητικές στάσεις, κάτι που ανέβαζε τους καρδιακούς παλμούς των αναγνωστών, και 84 σελίδες με ιδιαίτερα τολμηρό περιεχόμενο που ανέβαζαν ακόμα περισσότερο τους χτύπους της καρδιάς! 
Το «Χτυποκάρδι», με εκδότη τον Μιχάλη Σαλίβερο (γνωστό για τις «λαϊκές» εκδόσεις του), εμφανίστηκε στα περίπτερα αρχές του 1957 δημιουργώντας πάταγο! Είχε το προνόμιο, βλέπετε, να εισάγει στα εγχώρια (αυστηρά, σε βαθμό ασφυξίας) ήθη, τη μόδα των ερωτικών περιοδικών, που ήδη αποτελούσαν... καθεστώς σε πολλές άλλες χώρες.



  σπασμένος κάβος  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου