Η τραμουντάνα λυσσομανάει,
βίαια το γκέηλ* μάς κτυπάει *θύελλα
ενώ η θάλασσα με τα βουνά της,
τα ωκεάνια τα κύματά της
το λίμπερτυ κάνει να μποτζάρει* *κλυδωνίζεται
που αγωνίζεται να μην μπατάρει..
Η τραμουντάνα* πολύ τσιτώνει *βόρειος άνεμος
πότε λυγάει.. πότε τεντώνει
την πάνω κεραία του Μαρκόνη*, *ασυρματιστή
η θύελλα λες δοκιμάζει
την αντοχή τους κεραία - καράβι
σκαμπανεβάζει, αγκομαχάει
κι η μηχανή του πάει δεν πάει.
Στ' άλπουρα μάχη γενναία
δίνει η άμοιρη κεραία..
μια όπερα επική μοιραία
στο κρεσέντο της να θυμίζει
καθώς τον άνεμο αυτή σκίζει,
νότες ολόγυρα σκορπίζει
μελωδικά όπως σφυρίζει,
στα βάσανά μου τα πολλά
η τρέλα πήρε πια σειρά
και το μικρό τυμπανιστή
παίζει η καρδιά μου εκεί.
Η τραμουντάνα με καλοπιάνει
στα μούτρα μου σταγόνες βάνει
από κύμα στον κυματοθραύστη
που βίαια πάνω του εθραύστη,
σαν νάθελε να με ξυπνήσει
σαν νάθελε να μου θυμίσει,
κει στη βαρδιόλα που κρατιόμουν,
κάποια που πλέον δεν θυμόμουν,
“εκείνη” εκεί την άγνωστή μου,
από τη σύντομη παραμονή μου
στο Μοντεβίδεο, Ουρουγουάη
όταν για μπόγκερ* είχαμε πάει... *καύσιμα μηχανής
και σε καμπαρέ την πρωτοείδα
στην λεωφόρο Αγρασιάδα Αβενίδα
μια νύχτα πούχα εκεί αράξει
κι αυτή η Λατίνα είχε αρπάξει
τη σκέψη μου τη καρδιά μου,
μαζί και τα λογικά μου !
Η τραμουντάνα θα προξενήσει
πολύ ζημιά, η μηχανή θα σβήσει
το Λίμπερτυ πα’ στα βράχια,
με μανία θα το τσακίσει,
λες κι ήθελε να το βασανίσει
σαδιστικά πριν το βυθίσει.
Τα τελευταία μηνύματά μου
βγήκαν απ' την καρδιά μου
και δεν ήταν παρά ευχή...
“να βρω την αμαρτωλή,
την κονσομάνα Ουραγουανή,
στην κόλαση να μ' υποδεχτεί !”...
εκεί που πάνε οι ναυτικοί
και λένε δε, κι ευχαριστώ πολύ
καθώς κει πέρα μιά διαρκή
οι έρμοι έχουνε μπουνάτσα…
Στον εαυτό τους λεν «μπαγάσα
την έσκασες στη Τραμουντάνα
που αρόδου* ή και σε ντάνα* *σιμά σε λιμάνι *μόνιμο αγκυροβόλιο
σε άγχωνε η παλιοπ@@@άνα».
δίνει η άμοιρη κεραία..
μια όπερα επική μοιραία
στο κρεσέντο της να θυμίζει
καθώς τον άνεμο αυτή σκίζει,
νότες ολόγυρα σκορπίζει
μελωδικά όπως σφυρίζει,
στα βάσανά μου τα πολλά
η τρέλα πήρε πια σειρά
και το μικρό τυμπανιστή
παίζει η καρδιά μου εκεί.
Η τραμουντάνα με καλοπιάνει
στα μούτρα μου σταγόνες βάνει
από κύμα στον κυματοθραύστη
που βίαια πάνω του εθραύστη,
σαν νάθελε να με ξυπνήσει
σαν νάθελε να μου θυμίσει,
κει στη βαρδιόλα που κρατιόμουν,
κάποια που πλέον δεν θυμόμουν,
“εκείνη” εκεί την άγνωστή μου,
από τη σύντομη παραμονή μου
στο Μοντεβίδεο, Ουρουγουάη
όταν για μπόγκερ* είχαμε πάει... *καύσιμα μηχανής
και σε καμπαρέ την πρωτοείδα
στην λεωφόρο Αγρασιάδα Αβενίδα
μια νύχτα πούχα εκεί αράξει
κι αυτή η Λατίνα είχε αρπάξει
τη σκέψη μου τη καρδιά μου,
μαζί και τα λογικά μου !
Η τραμουντάνα θα προξενήσει
πολύ ζημιά, η μηχανή θα σβήσει
το Λίμπερτυ πα’ στα βράχια,
με μανία θα το τσακίσει,
λες κι ήθελε να το βασανίσει
σαδιστικά πριν το βυθίσει.
Τα τελευταία μηνύματά μου
βγήκαν απ' την καρδιά μου
και δεν ήταν παρά ευχή...
“να βρω την αμαρτωλή,
την κονσομάνα Ουραγουανή,
στην κόλαση να μ' υποδεχτεί !”...
εκεί που πάνε οι ναυτικοί
και λένε δε, κι ευχαριστώ πολύ
καθώς κει πέρα μιά διαρκή
οι έρμοι έχουνε μπουνάτσα…
Στον εαυτό τους λεν «μπαγάσα
την έσκασες στη Τραμουντάνα
που αρόδου* ή και σε ντάνα* *σιμά σε λιμάνι *μόνιμο αγκυροβόλιο
σε άγχωνε η παλιοπ@@@άνα».
Τότε... στα μέσα του εικοστού αιώνα
_____________________________
Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Ματαράγκα No 131/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
___________________________________________________
*Μοντεβιδέο : Είναι η πρωτεύουσα, η μεγαλύτερη πόλη και το κυριότερο λιμάνι της Ουρουγουάης.
Ο πληθυσμός του Μοντεβιδέο σήμερα υπολογίζεται σε 1.449.900 στην ίδια την πόλη και 1.723.300 στη μητροπολιτική περιοχή.
Από άποψη καταβολών, περίπου ο μισός πληθυσμός της πόλης κατάγεται από την Ιταλία, ενώ σημαντικό ποσοστό των υπολοίπων προέρχεται από άλλες χώρες της Ευρώπης (συνολικά 88%). Ο πληθυσμός του Μοντεβιδέο αποτελεί το 44% του πληθυσμού της Ουρουγουάης και η επαρχία Κανελόνες που το περιβάλλει, ουσιαστικά τα προάστια του Μοντεβιδέο και η κοντινή του ύπαιθρος, ένα πρόσθετο 12%. Οι αυτόχθονες κάτοικοι της Ουρουγουάης εξοντώθηκαν κατά την περίοδο του αποικισμού και ουσιαστικά δεν υπάρχουν απόγονοί τους σήμερα. Πέντε τοις εκατό του πληθυσμού είναι μιγάδες (ανάμιξη αυτόχθονων και Ευρωπαίων) και 4% αφρικανικής καταγωγής, όμως πρόκειται για κοινότητες που είναι περιθωριοποιημένες. Παρόλο που η μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού είναι είτε καθολικοί είτε μη θρησκευόμενοι, υπάρχει επίσης μία πολύ αφομοιωμένη αλλά δραστήρια εβραϊκή κοινότητα που αριθμεί γύρω στις 40.000.
* Τραμουντάνα, είναι το κλασικό όνομα που δίνουν οι ναυτικοί της Μεσογείου στον Βόρειο άνεμο. Προέρχεται από το λατινικό trans-montanus, που σημαίνει ο «ύπερθεν των ορέων» (ή σε ελεύθερη απόδοση ο «βουνίσιος»), σε σχέση με την οροσειρά των Άλπεων που για τους Λατίνους σημάδευε τον Βορρά.
Στην Καταλονία, τη Μαγιόρκα και σε μερικές περιοχές της νότιας Γαλλίας ο όρος υπονοεί και τον Βορειοδυτικό άνεμο.
Στα Ιταλικά, tramontana ονομάζεται επίσης και «το αστέρι πάνω από τα βουνά», δηλαδή ο Πολικός Αστέρας.
Στα Γαλλικά και Ιταλικά, η έκφραση «έχασα την τραμουντάνα» σημαίνει «έχασα τον προσανατολισμό μου», «έχασα το μπούσουλα» (μπούσουλας = πυξίδα).
σπασμένος κάβος
