Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2016

Πως να ''περπατήσεις'' στα κύματα


           
         
Όταν θα πέσετε σε γκέλια* και κυκλώνες               *(θύελλες (Gales) 
όταν με κύματα θα δίνετε αγώνες,
βουνόκυμα την πλώρη στα ύψη όταν σηκώνει,
κι όταν με πάταγο αυτή ξαναϊσιώνει,
όπου λυγά και τρίζει το καράβι,
σαν κοπανιέται σα χταπόδι μέρα βράδυ,
και κινδυνεύει στα δύο τούτο να κοπεί,
σαν ένα αγγούρι, χωρίς υπερβολή......
τότε.....
     τιμόνι αλαμπάντα* σαν ανεβαίνει,                          *στρίψε όλο το τιμόνι
βάλε και άστο να παραμένει,
όλο δεξιά ή αριστερά το ίδιο είν' πράγμα,
τότε στην κάθοδο θα δείτε ένα θαύμα,
θε να κατέβει να κουρνιάσει σα μιά κότα....

Στερνή μου γνώση.... να σ' είχα πρώτα,
ακούω να λέει κάποιον πνιγμένο,
και οι ναύτες ξέρουν που το πηγαίνω.

Είναι σκοτώστρες στα ρεμέτζα,
οι νάυλον μπότσοι*.                                 
*σκοινιά που λαστιχάρουν
                           Βάλτε μέ γρέτζα

σκοινιά τ' απλά, όπως παλιά
και που δεν ήταν φονικά.                  

                     *  *  *

Κρατάτε δάκτυλα μακριά 

από τον κάβο όταν βιράρετε,
κι από την μπίντα όταν λασκάρετε.
                

                    *  *  *

Αμέρικα αν τύχει να βρεθείτε,
μάτσο λεφτά να μην κρατείτε
την ώρα που πληρώνετε,
γιατί έτσι δηλώνετε
υποψηφιότητα... μελλοντικά

                      για μιά ληστεία
και δεν το λέω αυτό γι αστεία.

                 
                    *  *  *

Αν τύχει να πας στον Καναδά,
κατά του Χάλιφαξ μεριά,
πρόσεχε τις μανίλες,
γιατί πολλοί πάθανε νίλες
εκεί με τις παλίρροιες,
πούναι μεγάλες και μυστήριες.


                     *   *  *

Αν πας σε παγωμένα πόρτα*                  *λιμάνια
θα πρέπει να θυμάσαι πρώτα,
νάχεις τη βρύση σου να στάζει,
κι έτσι ο πάγος δεν το φράζει
το μπούνι* κι όλες τις σωλήνες...             *αποχέτευση
Έχεις και άλλες βέβαια ευθύνες,
όπως τα βίτζια* μην παγώσουν               *βίτζια
και λες "ατμό" για να τους δώσουν,
στο αργό συνέχεια να γυρίζουν,
τα λάδια τους να στριφογυρίζουν
γιατί αλλιώς ετούτα σπάνε,
και τη βαλίτσα σου... άντε φτιάνε,
καθότι θα σε απολύσουν
και απ' τα όκια θα σε χύσουν* !               *ναυτ. απολύεσαι δυσμενώς

                  *   *   *


Αν πας να σβήσεις την φωτιά
με το νερό...
                   δεν σταματά
σαν καίγονται πετρελαιοειδή,
πυροσβεστήρες τ' αφρού θέλει αυτή.

                    *   *   *

Σε κοντραμπάντα μη συμμετέχεις,
γιατί δεν ξέρεις τί τύχη θα έχεις,
κι ίσως βρεθείς μες του μεσονυχτίου
τη φυλακή....
               μαζί μ' εμπόρους του οπίου.
                    *  *  *

Νάσαι στα πόρτα* μαζί με συντρόφους,
γιατί ληστεύουν "μόνους ανθρώπους"...


                    *  *  *

Του καπετάνιου αν λάθος δεις
θάναι καλύτερα... να μην το πεις,
αλλιώς σε τραίνο επιστροφής,
στο άλλο πόρτο* 'συ θα βρεθείς...


                   *   *  *

Πρόσβαση σε κουπαστή
νάχετε άμεση γιατί,
σα θάρχεται θανατικό,
ίσως σωθήτε με αυτό.
Όσο πιο γρήγορα πηδήσεις
στη θάλασσα... ίσως να ζήσεις
πριν το καράβι να μπατάρει
πριν κάποιας έκρηξης σε πάρει
το ωστικό το κύμα....

Μη βαριοκοιμάσαι είν' κρίμα
γιατί θα εγκλωβιστείς,
η εγρήγορση νάναι διαρκής,
και πρέπει να προβλέπεις,
όταν σημάδια βλέπεις,
όπως ρεπόρτα για κυκλώνες,
κι ήλιο με πόδια σαν κολώνες*           *ναυτ. ήλιος με πόδια (έρχεται κακοκαιρία)
ή ξαπλωμένο το φεγγάρι....
                     
                   *  *  *

Νέος σαν μπαρκάρεις, και παλικάρι
κανείς αυτά δεν θα στα πει,
θα πρωτοδείς την κουπαστή,
και θα νομίζεις είν' για ρομάντζα...


                              ΕΠΙΛΟΓΟΣ

        Παιδιά υπεράριθμα σε ράντζα
        μας βάλαν σαν πρωτομπαρκάραμε...
        Πολλοί από μας την σκαπουλάραμε,
        μ' άλλοι δεν γύρισαν ξανά...
        Κάπου μακριά στην ξενητειά,
        ή μες σε θάλασσα βαθειά,
        τους έχουμε "αφήσει",
        σαν τον Γιωργή* πούχε εγκλωβίσει                          *Γιώργος Φωστήρας 1960
        στο "Αλμαλίκ Σαούντ" φωτιά,
        ή σαν τον Φώτη το Μπανιά,                                 *Φώτης Μπανιάς 1961
        ή σαν τον Χιώτη το λοστρόμο,
        ή το μαρκόνη Καναδό που σ' ένα δρόμο
        σε άλλο Στέιτ....
                        βρήκαν μαχαιρωμένο,
        μυστηριωδώς....
                 [ενώ' φυγε για Σακραμέντο,
        ή το Μιχάλη Ματζαβίνο,                                             *Μιχάλης Ματζαβίνος 1959
        τον Οιγνουσιώτη καπετάνιο κείνο,
        που έπεσε στη γέφυρα....

        Στο "μπλογκ-σαράφη*" ενέχυρα                               *Ενεχυροδανειστήριο
        (του πρώην Λιμενάρχη Βέττα)
        θα καταθέσω ντοκουμέντα σκέτα,
        όλες αυτές τις εμπειρίες,
        και θα τις έλεγα αμαρτίες
        που μπορεί να πλήρωσα για "κάτι"
        ποιος να ξέρει... άγνωστο,
                                          [κι έχω γινάτι
        αυτή... την ίδια την ζωή,
        που μ' έκλεισε σε φυλακή....
_____________________________


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 129/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga







  σπασμένος κάβος  

Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2015

Του θερμαστή... το παραμύθι





Σαν το κουκί και το ρεβύθι,
επίμονα ένα παραμύθι,
του γεροθερμαστή... 
                        του φιλαλήθη,
του γύρευε (αν θάχε) η εγγονή του
να γλυκοκοιμηθεί με την ευχή του...

Το μούσι του χαϊδεύει ο παππούς,
στης φαντασίας μπαίνει ατραπούς
και βγάζει αυτός απ' την κοιλιά του,
δήθεν...μιά ιστορία παλιά του.

        ''Ήμουνα, άρχισε, ''γλυκειά μου Σούλη*,         *χαϊδευτικό του Χρυσούλα
        σε ναυπηγεία κάπου στη Θούλη*
        και κει... 
                πατριώτης μας βιοπαλαιστής,          
        χρόνια ξεσκούριαζε ολημερίς,  
        τους πάτους των τάνκερς των παλαιών...
       
        Ήτανε φίλος μου προ ετών,
        και από τύχη επιζών. 
        γιατί 'χε ο τύπος ξεμπαρκάρει,
        πέντε ημέρες πριν φουντάρει*                 *βυθιστεί
        αύτανδρο ένα πετρελαιοφόρο..

        Καταγωγή είχε απ' τον Πόρο
        και ήταν αμμοβολιστής,
        σύζυγος τώρα, αλλοδαπής..
        Τον έλεγαν Θεόφιλο
        και βουρκωμένο τον παλιόφιλο,
        είδα με πόνο να μου λέει 
        και να βαστιέται... 
                               να μην κλαίει,
        για τον καπτάνιο ....όπουλο,
        κείνο το προσφυγόπουλο
        (όνομα δεν θ' αναφέρω,
        ας πούμε πως δεν ξέρω !)
        που πνίγηκε με το κομμένο
        τάνκερ,
                    που συστημένο               
        στον πάτο πήγε φορτωμένο.

        "Κι αν θένε περισσότερα,
                       να βρούνε τον Ριζάρη"
       
        φώναξε σαν παλικάρι

        τον καπετάνιο,
                            που να πάρει !!
        που 'ξερε τους ενόχους όλους,
        μα και του παιγνιδιού τους όρους.

        Χρόνια το μυστικό κρατάω
        και θα στο πω πια γιατί  σκάω                                     


       Τα τάνκερ για νάναι ασφαλή
       στη σειρά πολλά  μαζί,
       ντεπόζιτα έχουν κολληθεί, 
       ώστε αν το ένα τσακιστεί
       να μην μπορεί νερό να μπει
       στα άλλα τα κομμάτια.
      Έτσι είναι αβύθιστα όλα δαύτα.

      Εδώ στη Θούλη, εδώ στα κρύα
      κάνανε μια λαθροθηρία*.                  *κομπίνα
      Τον Αρχιμήδη θ' αγνοήσουν
      και την αρχή του θα αψηφήσουν...



        Λίγοι πήραν χαμπάρι.
        πως τρύπησαν το κάθε αμπάρι,
        με τα σφυριά και τ' οξυγόνα,
        κόντρα στο ναυπηγικό κανόνα
        και του απολεσθέντος ο γκαζάς*           *πετρελαιοφόρο
        έγινε σαν ένας κουβάς...

        Συγκοινωνούντα, λες, δοχεία
        τα τάνκια γίνονται στα πλοία,
        κι όλα τα στεγανά του.

        Του ναυπηγού του ''γάτου''*,                     *λαμόγιο
        πες τε, αν γίνει κάποιο ρήγμα
        από το μανιασμένο κύμα
        στο πάτο πάνε παραχρήμα.

Γιατί το κάνουνε αυτό,
μικρή μου Σούλη είν' μυστικό, 
όμως εγώ θε να στο πω....

Όταν το τάνκερ ξεφορτώνει
σερί μονέδα εξαργυρώνει...
Όσο πιο σβέλτα αυτό αντλήσει
πιότερο χρήμα θα κερδίσει,
γρήγορα που θ' αναχωρήσει
να πάει για να παραλάβει
νέο φορτίο το καράβι...

Αν τυχόν καθυστερήσεις
χάνεται χρήμα κι αν τ' αθροίσεις,
αιτία είν' που συνειδήσεις,
φορές, θα δεις να χαλαρώνουν
και στόματα να τα φιμώνουν.
Είναι μεγάλη η χασούρα
και ατελείωτη η μουρμούρα.


Αφού η εκφόρτωση είναι αργή,
η ασφάλεια... 
                    ας παρακαμφθεί,
κάποιοι ίσως είχανε σκεφθεί
και αναμφίβολα μεγάλη
χρόνου και χρήματος είν' σπατάλη
για κάθε αμπάρι χωριστά
κάθε αντλία να τραβά 
μ' απίστευτο πλέγμα σωλήνων
λόγω των στεγανών εκείνων,
ανεξαρτήτων αμπαριών
και τα μυαλά κάποιων τρελών
σκέφτηκαν να κάνουν τρύπα
μες το καθένα, όπως είπα,
ώστε να συγκοινωνήσουν
και το πετρέλαιο ν' αντλήσουν
φουλ...
         το κέρδος να αυξήσουν !


                         ΕΠΙΛΟΓΟΣ

        Μα πούγιναν παππού αυτά ?
        ξάγρυπνη η Σούλη τ' απαντά...

        Ο θερμαστής χαμογελά
        και ψιθυρίζει μια βρισιά,
        ενώ της λέει φωναχτά:

        ''ου γκα γκα μπουμ... 
                            ντιρλί γκαγκά'',
        θυμάσαι Σούλη... τα ''τρελλά'' 
        του Κλυν, που έλεγε ''πολλά''
        χωρίς καθόλου να μιλά ??                

______________________________________________ 
                
Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 128/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

___________________________________________________


* Η αρχαία Θούλη είναι ένα νησί που αναφέρει ο αρχαίος Έλληνας ερευνητής Πυθέας τον 4ο αιώνα π.Χ. Το 325 π.Χ. περίπου ταξίδεψε από τη νότια Ισπανία στη Μεγάλη Βρετανία. Σύμφωνα με τα γραπτά του, η Θούλη βρίσκεται στον ακραίο βορρά, έξι μέρες βόρεια της Βρετανίας. Για τον λόγο αυτό, το όνομα της Θούλης συμβολίζει από την εποχή της αρχαιότητας την πιο βόρεια άκρη του κόσμου (λατ. ultima thule).

Δυστυχώς από τα βιβλία του Πυθέα περί Ωκεανού και Γης σώζονται μόνο αποσπάσματα. Συνεπώς υπάρχουν διάφορες υποθέσεις σχετικά με το ποια ήταν η Θούλη. Μάλλον πρόκειται για την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τις Νήσους Φερόες ή τις Νήσους Σέτλαντ.  Ο Πυθέας αναφέρει ότι ήταν μία γεωργική χώρα, όπου η μεγαλύτερη ημέρα διαρκεί 20 (ισημερινές) ώρες. Οι εκεί κάτοικοι τρέφονταν με φρούτα και παρασκεύαζαν ένα ποτό από σιτάρι και μέλι.

Γλωσσικά κατά πάσα πιθανότητα αναφέρεται στην χώρα των Ιουερνών PiHwerjoHn, "η εύφορη γη".
Ο Προκόπιος (500-565) αναφέρει τη Θούλη στην Ιστορία των Πολέμων.

Το όνομα της Θούλης έγινε επίσης γνωστό με τον Φάουστ του Γκαίτε. Η Γκρέτχεν τραγουδάει εκεί το τραγούδι Βασιλιάς της Θούλης.  Η εθνικοσοσιαλιστική Εταιρεία της Θούλης πήρε το όνομα της από τον τόπο αυτό. Τα μέλη της θεωρούσαν την Θούλη ως τόπο προέλευσης της άριας φυλής. 





  σπασμένος κάβος  

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2015

Με το φανάρι της θυέλλης




                 ΠΡΟΛΟΓΟΣ

      Με το φανάρι της θυέλλης
      μας κάλεσες χωρίς να θέλεις
      στο ψηφιακό σου το καράβι
      το πώς....
                 [δεν τόχω καταλάβει.


Έτσι τον καπετάνιο γνώρισα
                  [και κει τον πρωτοείδα,
στων "Ναυτικών" που διατηρεί
                              [μία ιστοσελίδα
                   

  Στου Γιώργου του Μανέτα
μπαρκάρισα....
    [την δικτυοψηφιακή γολέτα,*                    
 την άυλη κι αβύθιστη,
         [με διαβατήριο εσχάτως....

Ψυχολογικά ήμουνα,
         [στην κυριολεξία ράκος
γιατί'ταν πλέον μακριά μου
η ερωμένη η θάλασσά μου,
που χρόνια πολλά με παίδεψε,
                           [θαρρείς με μίσος
μα και που θα μ' αγαπούσε,
              [μπορεί, ή μάλλον, ή ίσως.

Και πώς αλλιώς...
                    [ετούτο να εξηγήσεις
όταν με συνεχείς
                [της φαντασίας πτήσεις
ολημερίς κι ολονυκτίς 
                               [είμαι μαζί της
και δακρυσμένη εκλιπαρεί 
          [και λέει "όχι μη με αφήσεις..."

    Ο Γιώργος ο Μανέτας
    παιδί 'τανε ομοίως
              [της κουβέρτας*
    κι αυτός όπως και μεις,
    κι είμαστε όλοι ευτυχείς
    οι γερο-καπετάνιοι
    π' αράξαμε.... [
         σαν νάν' λιμάνι,
    στο ψηφιακό.....
              ιστο- βαπόρι του.

    Φιλόξενοι οι χώροι του, 
    ερκοντισιονάτοι και...
     [υπό Λιβεριανή σημαία....

Καμπίνα λουξ, 
         [φινιστρινάτη, ωραία
μου έδωσε για να γράφω
αφού πρώτα υπογράφω
σε ξένη γλώσσα 
               [το ναυτολόγιο,
μ' ανέφερε...
       [και στο ημερολόγιο....

Στο ναυτολόγιο
 [όπου ενίοτε ακούς
από τους ναυτικούς
να λεν ετούτο... 
                  [Νάρτικλα
άλλοτε πάλι Άρτικλα, 
φορές το λεν
              και "Λάστιχα"...

Αφου εσύ θα υπογράψεις
να πας κρου-λιστ*
               [εσύ να γράψεις,    
μούπε…. ο καπτά Γιώτης
ή Γιώργος, ή Παναγιώτης.

Μαζί του ήτανε... 
         [κι ο μαστρο Βλάσης 
κι ο Πρώτος Μηχαντκός
     [ο Πατσιαβός Θανάσης*

    Σ' αυτά τα νέα θάματα
    μπήκαμε  στα γεράματα...                                  
    Γολέτα...…. με γουάι-φάι                             
    που γύρα το κόσμο... 
                      [αυτό σε πάει !!

    Εμείς οι θαλασσοδαρμένοι,
    κοιτάμε οι γέροι σα χαμένοι
    τον.... καπτα-υπολογιστή
    που σε πηγαίνει πι και φι
    σε "Αμπανέρα" *
                       [ή "Ράδιο Σιτυ" *
    χωρίς τη τζάιρο*
                   [και τον διαβήτη,
    ναι, το κουμπάσο,
                     [π' αν δεν θυμάστε...
    στη μνήμη σας για λίγο ψάξτε...

Μες της γολέτας
          [την καμπίνα
εδώ και κάνα μήνα
γράφω πια.....
           [αμποτσάριστος*    
και θάμουνα αχάριστος
τον καπτα- Γιώργο,
    [αν δεν ευχαριστούσα....

Σκέπτομαι.... 
             [να του ζητούσα
αυτή η σύγχρονη γολέτα
με ντήζελ μηχανές
                       [και τέτοια,
να μείνει λίγο στο σταμπάι*
και για Βομβάη
                  [πριν μας πάει,
ή για τη Μογκαντίσου*,
ή για τα πόρτα*…..
            [του ''Υψίστου''
στις παρυφές
        [του Παραδείσου,
η πέννα μας
          [να το προλάβει
να γράψει...….
  [για τ' αληθινό καράβι.  


          
              ΕΠΙΛΟΓΟΣ

    Έχω πάρα πολύ τώρα καιρό,
    που απ' τα Σεπόλια
                            [με το "Μετρό"
    κάθε πρωί.... 
         [για τον Περαία αναχωρώ, 
    από τις μπίντες
                  [ν' αγναντέψω μακριά
    την βασανίστρια ερωμένη
                                  [την παλιά...




Γαλάζια αυτή
                    [δεν είναι πια,
κι όμως τα βρωμερά νερά
του λιμανιού....
           [νοερά γλυκά φιλώ
και λέω σε κείνη 
             [ακόμα σ' αγαπώ....

Τα εκδοτήρια του μετρό,
μου λένε... 
       [''ρε θύμα πάλι εδώ ?''
''πάλι θα πας 
                  [ρε συ κοντά της, 
αφού το ξέρεις πια,
    [είν' πέτρινη η καρδιά της,
και όπως κι άλλοι απ' αυτή
                     [ήσουνα καταδικασμένος, 
στο τσάκα το τηλεγράφημα
 [δεν στάλθηκε "λυπόμαστε, πνιγμένος"
     
_______________________________________


*Αφιερώνεται στον Α' μηχανικό, τον συχωρεμένο, Πατσιαβό Θανάση
   (στο γελαστό μαστρο Θανάση)   του τάνκερ   "World Independence"  
_____________________________________________ 
                
Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος" βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 127/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

___________________________________________________


* Γολέτα, πλοίο που είχε δύο ιστούς (δικάταρτο).  Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί τον τύπο αυτό τον ονομάζουν "σκούνερ", εμείς από παλαιότερα "γολέτα" ή "σκούνα" ή "γολετόβρικο" ή "μυοπάρωνα". Σήμερα αυτός ο τύπος πλοίου αν και τα τελευταία ήταν πετρελαιοκίνητα έχει εκλείψει.

* πρέπει να ήταν της κουβέρτας            * πλήρωμα καταστρώματος    

* και το κρου- λιστ* να γράψεις               *Λίστα επιβαινόντων

* κι ο Πατσιαβός μαστρο Θανάσης        *Αναφέρω "τιμής ένεκεν" τον αξέχαστο και ηρωικό Α' μηχανικό του "World Independence" η απώλεια του οποίου μας συγκλόνισε όλους.

*σε Αμπανέρα*                                             *Καμπαρέ στο Ρότερνταμ

* Ράδιο Σιτυ*                                                * Το περίφημο κινηματοθέατρο στη Νέα Υόρκη

*χωρίς τη τζάιρο* και διαβήτη,               *Γυροσκοπική πυξίδα

*ναι, το κουμπάσο*                                      *Διαβήτης των ναυτίλων με δύο μύτες

*γράφω πια αμποτσάριστος*                  *μποτσάρισμα..δέσιμο αντικειμένων να μην πέφτουν με τον κλυδωνισμό του πλοίου... οι ναυτικοί αστειευόμενοι το χρησιμοποιύν
εννοώντας να κρατιέσαι από κάπου.

*να μείνει λίγο στο σταμπάι*                      *σε ετοιμότητα


*ή για τα πόρτα* του Υψίστου                    *λιμάνια




*Η Μογκαντίσου (αγγλικά: Mogadishu) είναι η πρωτεύουσα της Σομαλίας και η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Η Μογκαντίσου βρίσκεται για 19 χρόνια σε σύρραξη. Η χρόνια εμφύλια διαμάχη την έχουν μετατρέψει σε μια από τα πιο επικίνδυνες και άνομες πόλεις στον κόσμο. 
_______________________________________________________






  σπασμένος κάβος  

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2015

Του κάβου το παράθυρο


ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ




Κάβων και όκιων, μιά παλιά ιστορία
Ναυτίλοι, ωκεανοί και ναυτιλία... 

 
Φίλη μου ψηφιακή
η βραβευμένη
Βίκη Τσιμπιρλή
ποιήτρια,
αναμφίβολα καλή,
ανήρτησε φωτογραφία
στο φέιςμπουκ η οποία
στον κύκλο των ποιητών,
πούμαι από σπόντα
είς των μελών,
τάραξε τo νου πολλών
απόμαχων ναυτικών...

Ζήλεψα την φωτογραφία
κι απ' την ευγενική κυρία
που την είχε αναρτήσει
ζήτησα να με αφήσει
να γράψω ότι μου θυμίζει,
γιατί την μνήμη μου κεντρίζει
τούτη η ρομαντική εικόνα
από τον εικοστό αιώνα...


Έτσι μετά παρέλευση ετών
γυρνώ σε εποχή δεινών
κι από του κάβου το παράθυρο
βλέπω έναν ήλιο διάπυρο
πανέμορφη μιά εικόνα
και με ρομαντισμό τη Μόνα
θα έπρεπε 'γω να σκεφτώ...
που τόσο πολύ την αγαπώ.

Μ' αλίμονο...
στον ναυτικό
αλλιώς δουλεύει το μυαλό
πουν' ταραγμένο απ' τον χαμό
στις μάχες με τη φύση,
και δυστυχώς θα του θυμίσει,
φουρτούνες, ιδρώτα, σκοτωμούς,
καυγάδες και τραυματισμούς....

Δεν είν' παράθυρο γι αυτόν,
είναι η τρύπα των σκοινιών
μπαρούμας, κάβου και βιλάι,
κει δυστυχώς...δεν μας φυλάει
πάντα ο Άγιος στα ρεμέτζα*
όταν φερμάρουνε οι κάβοι,
αυτό που λέμε είναι τέζα.

Και όπως πιο πριν είπα,
ο ναυτικός βλέπει μιά τρύπα
συν ήλιο, που τον στραβώνει,
τον ήλιο αυτόν που καμακώνει
κάθε ναυτίλος απ' την μπάντα
με τη διόπτρα και εξάντα,
με χρόνο Γκρήνουϊτς αβάντα,
όταν τον δίσκο κατεβάζει
και με Μαρτέλλι* στίγμα βγάζει
ή με τον Ραζηκότσικα*
για να μαζέψει μπόσικα*
από την έκπτωση του πλοίου
την πλώρη του οποίου
ο ήλιος κατευθύνει
κι η επιστήμη κείνη
που δανεικό του δίνει
τύπο τριγωνομετρίας,
εκ της αστρονομίας,
βεβαίως μ' Αλμανάκ* και Νόρις*
ώστε αυτός επί ίσοις όροις
να πολεμά τα ρεύματα
και τα κακά τα πνεύματα
που κρύβει ο ωκεανός,
ρεύμα εχθρός, πουν΄ορατός
μόνο απ' τη γέφυρα επάνω
απ' τον εκάστοτε βαρδιάνο.....

Μέθοδο "Μάρκ" λένε αυτή
το στίγμα να υπολογιστεί,
διαδικασία βαρετή,
αλίμονο καθημερινή.

Τώρα θα πούνε οι μοντέρνοι
μάς δορυφόρος μας πηγαίνει
τι μας τσαμπουνάς τα ίδια
αυτά τ' αρχαία εγχειρίδια
πούχουμε πλέον καταργήσει ?''

Αν η γεννήτρια θα σου σβήσει
ή μουγκαθεί ο δορυφόρος
τι κάνει ο θαλασσοπόρος ?
ειρωνικά...ο ήλιος θα γελάσει
που δεν θα ξέρει πως να φτάσει,
ο θαλασσόλυκος αυτός,
ο δορυφορο-ψηφιακός !

Του κάβου το παράθυρο
μου θύμισε και τον άπειρο
τον σκοτωμένο δόκιμο
πούχε θητεία ευδόκιμο...

Συγχαρητήρια είχε δεχτεί
απ' τον εφοπλιστή
μέσω του τηλεγραφητή
αφού 'χε πρώτα σκοτωθεί,
από τον κάβο πούχε σπάσει
και τη ζωή του είχε χάσει.....


Σημειώσεις:


* Ναυτιλία και ναυτίλοι : είναι η τέχνη του να γνωρίζεις, µέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας, που βρίσκεσαι και τι πορεία πρέπει να ακολουθήσεις για να φτάσεις στον προορισµό σου.


* στα ρεμέτζα* *ρεμέτζο, διαδικασία να δεθεί το πλοίο στη προβλήτα


* Martelli's navigational tables : Μέθοδος εύρεσης στίγματος (a rapid method of finding the position line and solving spherical triangle problems)


* Ναυτιλιακοί πίνακες Ραζηκότσικα : Μέθοδος εύρεσης στίγματος


* nautical almanac : Βοηθητικό βιβλίο για την εύρεση στίγματος (is a publication describing the positions of a selection of celestial bodies for the purpose of enabling navigators to use celestial navigation to determine the position of their ship while at sea.


* Norie's Nautical Tables Βοηθητικό βιβλίο για την εύρεση στίγματος (method of finding the position Line)


* Marc De Saint-Hilaire Ο Γάλλος ναυτίλος που κατά λάθος ανακάλυψε την μέθοδο που επί αιώνες έκανε δυνατό τον ασφαλή διάπλου των ωκεανών, όπου εκεί βλέπεις μόνο ουρανό και θάλασσα...


* για να μαζέψει μπόσικα *να επαναφέρει το καράβι στη σωστή πορεία.

_____________________________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα No 126/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

     



  σπασμένος κάβος  

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

Μ' έναν στίχο και λίγη σκουριά

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ



Τα δεμένα πλοία κρατούν ονόματα        
κι οι σκιές τους σαπίζουν τη θάλασσα... 

                                                       21/7/15 - Γεωργία Παπαμιχαήλ



   Μιά μέρα αργία
     χάζευα τη Γεωργία,
     ποιήτρια στην οποία
     έριχνα ματιές φουριόζες
     με τις ωραίες πόζες
     στο Πι-Σι ενώ συγχρόνως,
     το πάλευα επιμόνως
     μπας κι εύρω μίαν άκρη
     γιατί κάποιο μου δάκρυ
     προκάλεσε η ανάρτησή της,
     με το καράβι αλήτης*                   *Tramp,  ελεύθερο
     "Γρηγόρης"στη φωτογραφία
     που 'ναι για μένα ιστορία,
     αφού στην εφηβεία
     δούλεψα εκεί μέσα
     μ' αφέντες δίχως μπέσα...

[Τα δεμένα πλοία κρατούν ονόματα
κι οι σκιές τους σαπίζουν τη θάλασσα.
Το σημάδι της άγκυρας έχει αφήσει
σκουριά στα πλευρά μου.
Ο χαλασμένος καπνός...
στέλνει λάθος μηνύματα
δεν μ' αγγίζεις
απλά στάζεις στον ώμο μου...]
                                     Γ. Π
Δημοτικού είμαι της τρίτης* 
και μετά μεγάλης λύπης,
τον στίχο της δύσκολα πιάνω...
αν μόρφωση είχα παραπάνω
μάλλον θα τάχα καταφέρει....

''Το μόνο, αυτός, που ξέρει'',
λένε για μένα είν' τα σκοινιά,
να κάνει κόμπους με αυτά,
τις μπίγες* ν' αρματώνει*                     *γερανών προετοιμασία 
στα πόρτα* όταν ζυγώνει,                    *λιμάνια
να κατραμώνει* την κουβέρτα             *επαλείφει με πίσσα
και να καπνίζει αβέρτα,
να βάφει να ματσακονάει*                    *αποσκωρίαση
και στο λιμάνι όταν πάει,
να τρέχει στα πορνεία
μ' όλη την κομπανία
των άλλων κολασμένων
των καταδικασμένων
να ζουν μες τις γαλέρες...

Τις πέτρινες τις μέρες
μου θύμισε η Γεωργία....
Τί 'ταν κι αυτή η αργία !!!
_____________________


 Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο 
του Παναγιώτη Ματαράγκα No 125 / e-mail: pmataragas@yahoo.com / 
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga




  σπασμένος κάβος