Το Μάγκνουμ του θερμαστή...

...και η εκδίκηση των ποντικιών

        Σαν "πατημένες
                     [μεταλλικές σουπιέρες
       μοιάζουνε πρύμα-πλώρα
                                  [οι ποντικέρες,                                      
       στους κάβους πάνω...
                               ....που 'χουν δεθεί,
       μπας και ποντίκι απ' τον ντόκο
                             [μες το βαπόρι μπει....

       Με το "Βερόνικα Μαρού"
                         [του εφοπλιστή Ηλιάκη
       Ελληνοϊάπωνα
          [αυτοδημιούργητου, απ' το Θιάκι,
       γυρίζαμε πατημένοι
              [μέσω του σκατο- Σκαγεράκη....

               ''Για δες της Θούλης* αεράκι                            *Βόρεια Ευρώπη
                μάγκαμ'  πως δώνει κι άλλο δρόμο...!'',
       ακούω να λέει τον λοστρόμο,
       που 'χε σηκώσει την παρκέτα.*                                *μετρητής ταχύτητας
       
       Πάει προς γέφυρα,
                        [και φωνάζει "Νέτα",
       προς  όλο το τσούρμο,
                            [''άντε άει σχολάστε,
                και στο καρέ μετά κοπιάστε,
                βραδάκι όλοι στον τζόγο...
                Κάλεσα και τον  ''μπόγο'',
                τον λωποδύτη,
                                [σούρα καπετάνιο...''

       Πριν ξεμουτζουριαστούν
            [πάν' για φαΐ, μετά για  μπάνιο,
       τ' αντίθετο.......
                      [απ' ότι λέν πως πρέπει,
       καθώς ο χρόνος δεν το επιτρέπει
       οι ναυτολαδοθερμαστάδες
                                [να καθυστερήσουν,
       διότι γρήγορα ρολά
             [θα κατεβάσουν και θα κλείσουν
       οι μαγαιροκουζινοκαμαρώτοι,
       για να σχολάσουνε....  καθότι,
       δώδεκα ώρες
                  [είναι στο πόδι.
     

Τον καπετάνιο Καταπόδη
μαδήσανε κείνο το βράδυ
Την τσέπη του
             [είδαν ν' αδειάζει,
για πέμπτη συνεχή φορά..

Πήγαινε κι έφερνε λεφτά..
Έμεινε τάπας, ζήταε δάνειο...

''Άκουσε'' τούπε ''καπετάνιο'',
ο μπαρμπα Τίμος ο λοξός,
ο θερμαστής ο καραφλός :
              ''είσαι κακοπληρωτής γνωστός.
               Πως να σε εμπιστευτώ ?
               Ίσως, κάτι ενέχυρο
                                   [αν κρατώ...''.

Ο ''μπόγος'' με ύφος σκεπτικό
του λέει...  ''στάσου ένα λεπτό''...

Πάει και φέρνει ένα μπιστόλι,
με σφαίρες τρακόσες,
             [ενώ το ξέραμε όλοι,
που ο λαμογιάρης 
                           [το είχε βρει...


           Άλλη ιστορία και αυτή !!!

           Σαν είμασταν Μομπάσα*,
           του σιψάντη* του μπαγάσα,                      *Προμηθευτής
           του απέδειξε τη λαμογιά,
           (δεν ήτανε πρώτη φορά)
           πούφερε κρέατα βαμμένα 
           με τη μπογιά... κι άλλα ληγμένα.

''Τα κόλπα σου δεν περνάν σε μένα'',
τούπε, ''γιατί 'μαι λωποδύτης
παλιότερος από εσένα....''

Τα μάτια του κατεβασμένα
έχει ο σιψάντης και γλοιώδη
μορφή αυτός φοράει...
  [σαν από την εταιρεία ''πόδι''
σκέφτεται πως θα πάρει...

Τότε... ένα μάγκνουμ, το τομάρι
βγάζει απ' το κόρφο, με τη θήκη,                      *πιστόλι
και λέει, 
           ''κάπταιν σου ανήκει
και πάρε και τρακόσες σφαίρες
να κάνεις πόλεμο δυό μέρες,
αν σας την πέσουν παρακάτω
και κάνουν πειρατές ρεσάλτο''

          Το μάγκουμ αρπάει και τη θήκη
          ο ''μπόγος''... που ξέρει το καθίκι, 
          πως στο εξής....
                       [θα τρώμε κρέατα βαμμένα
          κι από τα στόρια*...                                            *εφόδια-τρόφιμα
                                    [διάφορα ληγμένα...!                

Οι πειρατές συστηματικά
μπουκάρανε στα φορτηγά
και στα περαστικά
                       [γκαζάδικα*                   *Πετρελαιοφόρα
και γενικού φορτίου,
     [κοινώς τζενεραλάδικα..*                   *Φορτηγά

(Σήμερα σύγχρονα πολεμικά
φέρνουν στο Κέρας*                                 *Κέρας Αφρικής 
                            [γυροβολιά,
μα τότε είμασταν
            [να μας κλαίνε οι ρέγγες,
σαν 'ρχότανε απ' Αφρική,
   [ο ληστρικός αυτός πουνέντες.
       

Έτσι με μάγκνουμ ανά χείρας,
βρέθηκε ο Τίμος,
                      [ο "ποκα-θήρας"
Νά σφαίρες...
             [Νά και ο σιγαστήρας...

Μια νύχτα ο βατσιμάνης.*                                 *νυχτοφύλακας

ο φουσκωτός
    [ωραιοπαθής ο Φάνης
κρατώντας το Μαγκιά το σκύλο,

         ''Τίμο'' του λέει όλοι μιλάνε
                      [για τη ''χαμομήλω''*                 *πιστόλι κουτσαβάκηδων
          σε τραπεζαρία και καπνιστήριο
          κι όπως σε ξέρουνε... μυστήριο,
          φοβούνται και ρωτάν' 
          τι θα την κάνεις...  αν 
          σε πιάσει η τελωνειακή αρχή
          για την παράνομη
                                  [οπλοκατοχή ?

          ''Άει στα τσακίδια φουσκωτέ''
           τ' απάντησε ''και άκου ρε
           να μη πουλάς σε μένα σώμα
           γιατί σε κάνω τώρα πτώμα''....
            και........
           την άκρη του σακακιού τραβάει
           το μάγκνουμ ο Φάνης να θωράει.

Ο Τίμος ήταν απ' τας Σέρρας,
παιδιών τεσσάρων ήταν πατέρας,
με αγριάδα του "Χαττέρας",*                              *το κάβο ντόρο της Αμερικής
να μοιάζει η μούρη του σαν τέρας.

Στις σχόλες άραζε κει πέρα
στη πρύμη.....
                για μοναχική βεγγέρα,
και τί έκανε ο παλαβός ?
(δίκαια λέγαν είν' λοξός)..

Έβγαζε την ποντικιέρα
και παραφύλαε όλη μέρα,
σαν θ' ανεβαίνει
               [από τον κάβο ο ποντικός,
να τον εφάει.. με τη μπιστόλα αυτός...

Τις άκου-ες στο που και που
τις μπιστολιές... και η μαϊμού,
που πήρα μεσοκάναλα
                      [στην Ισμαηλία,                          
επεταγόταν έντρομη
      [η φουκαριάρα μ' αγωνία,
μα και βλαστήμιες άκουες,
                   [απ' αλουέδες* με ηχώ,                *διαδρόμους
κι άλλοι που δεν επενέβαινε ,
    [κότα φωνάζανε τον Γραμματικό*


Κάποτε όμως, στου Μάγκνουμ
                                  [μία μπιστολιά
συνέβη κάτι απίστευτο,
         [μία πολύ περίεργη κακοτυχιά...

Ο νάιλον κάβος
                     [ήταν στη τσίτα,
ενώ απ' τη ρακή
                        [ο Τίμος πίτα,
και νάσου τεράστια ποντικάρα
να σκαρφαλώνει όλο λαχτάρα
να μπει στ' αμπάρι με τ' αλεύρι.

Του σκοπευτή μας όμως το χέρι
είν' ακυβέρνητο απ' το μεθύσι
κι η σφαίρα του θα αστοχήσει
χτυπώντας σα μικρή βολίδα
το κάβο που η πλημμυρίδα,
τον είχε κάνει απ' το τέντωμα σπαγκάκι
κι έμοιαζε, ρούχων απλώματος σκοινάκι...


Μοιραία γι αυτόν ήταν η σφαίρα...

Τον τσιτωμένο νάιλον κάβο,
               [τον κόβει πέρα ως πέρα,
και την βγαλμένη
               [από τον Τίμο ποντικιέρα,
ακουμπισμένη δίπλα στην μπίντα
                                    [εκσφενδονίζει,
σαν ναν σφεντόνα,
    [τα μούτρα του και κεφαλή τσακίζει,
και τον κλαδεύει... 
         [σαν φτερωτό δρεπάνι,
μπροστά στον κάπτα Γιάννη,
που πήγε φωνές
                   [για να του βάνει
να πάψει να πυροβολάει
γιατί τις βάρδιες
                [αυτός ξυπνάει.

Τσαντίλας ο γραμματικός,
                          [ο καπτα Γιάννης
τούλεγε...
             ''...στα μυαλά σου χάνεις",

και τούριχνε βροχή
                       [βλαστήμιες και μπινελίκια !!

Αδιαφορώντας ο Τίμος πυροβόλησε

        [και τότε....  'κδικήθηκαν τα ποντίκια,
έτσι λέγεται, πως κάμποσοι σιγοψυθιρίσαν,
κι οι περισσότεροι για το χαμό του,
               [διόλου μα διόλου δεν πενθήσαν.

          

_______________________________


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 130/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
_____________________________________________________

* Μάγκνουμ (Magnum 500) Πιστόλι κατασκευασμένο εξολοκλήρου από ποιοτικό μάγμα υλικών με κύριο στοιχείο το αλουμίνιο.  Είναι ένα πιστόλι μονής και διπλής ενεργείας όπως θέλει η τεχνολογία τα σύγχρονα περίστροφα παραγωγής σήμερα.

Η εντυπωσιακή του κάνη έχει μήκος 8.38"/21.3 cm και θυμίζει σε αυτόν που το κοιτάει από μπροστά κάποιο μακρύ κανόνι. Φυσικά η κάνη του παίζει μεγάλο ρόλο στην ευθυβολία και την δύναμη της σφαίρας η οποία έχει ενεργειακή δράση για πολλές εκατοντάδες μέτρα. 

Στο τελείωμα της κάνης υπάρχουν ανοίγματα για ποιο εύκολη και γρήγορη έξοδο των αερίων, και ποιο χαμηλή ανάκρουση (Χαμηλή που λέει ο λόγος δηλαδή). 

Η χειρολαβή είναι από σκληρό καουτσούκ και είναι πλήρως εργονομική παντρεύοντας επιτυχώς την παράδοση με την σύγχρονη τεχνολογία. Ακριβώς στα αριστερά και δίπλα από τον γνωστό κόκκορα, υπάρχει ο κλασσικός μικρός διακόπτης που υπάρχει στα περισσότερα περίστροφα, τον οποίο πιέζοντας τον μπροστά απελευθερώνουμε τον μύλο ο οποίος πέφτει στα αριστερά για να γεμίσουμε το πιστόλι. Κατά τα άλλα είναι πολύ απλό στην κατασκευή χωρίς άλλους πρόσθετους διακόπτες και ασφάλειες, πράγμα που δίνει στην Smith&Wesson την πρωτιά του ποιο δυνατού σύγχρονου περίστροφου χωρίς να αλλοιώσει την παράδοση.

*Παλίρροια (αγγλ. tide), και στην κοινή (φραγκολεβαντίνικη) ναυτική γλώσσα μαρέα, ονομάζεται το φυσικό φαινόμενο της περιοδικής ανόδου και καθόδου της στάθμης του νερού μίας μεγάλης λίμνης και κυρίως των θαλασσών. Η άνοδος της στάθμης ονομάζεται πλημμυρίδα (flood tide), ενώ η κάθοδος ονομάζεται άμπωτη (ebb ή low tide). Από κοινού, πλημμυρίδα και άμπωτη αποτελούν το φαινόμενο της παλίρροιας. Το φαινόμενο αυτό που επαναλαμβάνεται δύο φορές το 24ώρο (ακριβέστερα 24 ώρες 50' και 30") οφείλεται στη βαρυτική έλξη της Σελήνης αλλά και του Ήλιου πάνω στη Γη, καθώς και στην περιστροφή των ουρανίων σωμάτων αυτών.


  σπασμένος κάβος  

 

Πως να ''περπατήσεις'' στα κύματα

           
         
Όταν θα πέσετε σε γκέλια* και κυκλώνες               *(θύελλες (Gales) 
όταν με κύματα θα δίνετε αγώνες,
βουνόκυμα την πλώρη στα ύψη όταν σηκώνει,
κι όταν με πάταγο αυτή ξαναϊσιώνει,
όπου λυγά και τρίζει το καράβι,
σαν κοπανιέται σα χταπόδι μέρα βράδυ,
και κινδυνεύει στα δύο τούτο να κοπεί,
σαν ένα αγγούρι, χωρίς υπερβολή......
τότε.....
     τιμόνι αλαμπάντα* σαν ανεβαίνει,                          *στρίψε όλο το τιμόνι
βάλε και άστο να παραμένει,
όλο δεξιά ή αριστερά το ίδιο είν' πράγμα,
τότε στην κάθοδο θα δείτε ένα θαύμα,
θε να κατέβει να κουρνιάσει σα μιά κότα....

Στερνή μου γνώση.... να σ' είχα πρώτα,
ακούω να λέει κάποιον πνιγμένο,
και οι ναύτες ξέρουν που το πηγαίνω.

Είναι σκοτώστρες στα ρεμέτζα,
οι νάυλον μπότσοι*.                                 *σκοινιά που λαστιχάρουν
                           Βάλτε μέ γρέτζα
σκοινιά τ' απλά, όπως παλιά
και που δεν ήταν φονικά.                  

                     *  *  *

Κρατάτε δάκτυλα μακριά 
από τον κάβο όταν βιράρετε,
κι από την μπίντα όταν λασκάρετε.                

                    *  *  *

Αμέρικα αν τύχει να βρεθείτε,
μάτσο λεφτά να μην κρατείτε
την ώρα που πληρώνετε,
γιατί έτσι δηλώνετε
υποψηφιότητα... μελλοντικά

                      για μιά ληστεία
και δεν το λέω αυτό γι αστεία.
                 
                    *  *  *

Αν τύχει να πας στον Καναδά,
κατά του Χάλιφαξ μεριά,
πρόσεχε τις μανίλες,
γιατί πολλοί πάθανε νίλες
εκεί με τις παλίρροιες,
πούναι μεγάλες και μυστήριες.

                     *   *  *

Αν πας σε παγωμένα πόρτα*                  *λιμάνια
θα πρέπει να θυμάσαι πρώτα,
νάχεις τη βρύση σου να στάζει,
κι έτσι ο πάγος δεν το φράζει
το μπούνι* κι όλες τις σωλήνες...             *αποχέτευση
Έχεις και άλλες βέβαια ευθύνες,
όπως τα βίτζια* μην παγώσουν               *βίτζια
και λες "ατμό" για να τους δώσουν,
στο αργό συνέχεια να γυρίζουν,
τα λάδια τους να στριφογυρίζουν
γιατί αλλιώς ετούτα σπάνε,
και τη βαλίτσα σου... άντε φτιάνε,
καθότι θα σε απολύσουν
και απ' τα όκια θα σε χύσουν* !               *ναυτ. απολύεσαι δυσμενώς

                  *   *   *

Αν πας να σβήσεις την φωτιά
με το νερό...
                   δεν σταματά
σαν καίγονται πετρελαιοειδή,
πυροσβεστήρες τ' αφρού θέλει αυτή.

                    *   *   *

Σε κοντραμπάντα μη συμμετέχεις,
γιατί δεν ξέρεις τί τύχη θα έχεις,
κι ίσως βρεθείς μες του μεσονυχτίου
τη φυλακή....
               μαζί μ' εμπόρους του οπίου.
                    *  *  *

Νάσαι στα πόρτα* μαζί με συντρόφους,
γιατί ληστεύουν "μόνους ανθρώπους"...

                    *  *  *

Του καπετάνιου αν λάθος δεις
θάναι καλύτερα... να μην το πεις,
αλλιώς σε τραίνο επιστροφής,
στο άλλο πόρτο* 'συ θα βρεθείς...

                   *   *  *

Πρόσβαση σε κουπαστή
νάχετε άμεση γιατί,
σα θάρχεται θανατικό,
ίσως σωθήτε με αυτό.
Όσο πιο γρήγορα πηδήσεις
στη θάλασσα... ίσως να ζήσεις
πριν το καράβι να μπατάρει
πριν κάποιας έκρηξης σε πάρει
το ωστικό το κύμα....

Μη βαριοκοιμάσαι είν' κρίμα
γιατί θα εγκλωβιστείς,
η εγρήγορση νάναι διαρκής,
και πρέπει να προβλέπεις,
όταν σημάδια βλέπεις,
όπως ρεπόρτα για κυκλώνες,
κι ήλιο με πόδια σαν κολώνες*           *ναυτ. ήλιος με πόδια (έρχεται κακοκαιρία)
ή ξαπλωμένο το φεγγάρι....
                     

                   *  *  *

Νέος σαν μπαρκάρεις, και παλικάρι
κανείς αυτά δεν θα στα πει,
θα πρωτοδείς την κουπαστή,
και θα νομίζεις είν' για ρομάντζα...


                              ΕΠΙΛΟΓΟΣ

        Παιδιά υπεράριθμα σε ράντζα
        μας βάλαν σαν πρωτομπαρκάραμε...
        Πολλοί από μας την σκαπουλάραμε,
        μ' άλλοι δεν γύρισαν ξανά...
        Κάπου μακριά στην ξενητειά,
        ή μες σε θάλασσα βαθειά,
        τους έχουμε "αφήσει",
        σαν τον Γιωργή* πούχε εγκλωβίσει                          *Γιώργος Φωστήρας 1960
        στο "Αλμαλίκ Σαούντ" φωτιά,
        ή σαν τον Φώτη το Μπανιά,                                 *Φώτης Μπανιάς 1961
        ή σαν τον Χιώτη το λοστρόμο,
        ή το μαρκόνη Καναδό που σ' ένα δρόμο
        σε άλλο Στέιτ....
                        βρήκαν μαχαιρωμένο,
        μυστηριωδώς....
                 [ενώ' φυγε για Σακραμέντο,
        ή το Μιχάλη Ματζαβίνο,                                             *Μιχάλης Ματζαβίνος 1959
        τον Οιγνουσιώτη καπετάνιο κείνο,
        που έπεσε στη γέφυρα....

        Στο "μπλογκ-σαράφη*" ενέχυρα                               *Ενεχυροδανειστήριο
        (του πρώην Λιμενάρχη Βέττα)
        θα καταθέσω ντοκουμέντα σκέτα,
        όλες αυτές τις εμπειρίες,
        και θα τις έλεγα αμαρτίες
        που μπορεί να πλήρωσα για "κάτι"
        ποιος να ξέρει... άγνωστο,
                                          [κι έχω γινάτι
        αυτή... την ίδια την ζωή,
        που μ' έκλεισε σε φυλακή....
_____________________________


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 129/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

  σπασμένος κάβος  

Του θερμαστή... το παραμύθι

Σαν το κουκί και το ρεβύθι,

επίμονα ένα παραμύθι,
του γεροθερμαστή... 
                        του φιλαλήθη,
του γύρευε (αν θάχε) η εγγονή του
να γλυκοκοιμηθεί με την ευχή του...

Το μούσι του χαϊδεύει ο παππούς,
στης φαντασίας μπαίνει ατραπούς
και βγάζει αυτός απ' την κοιλιά του,
δήθεν...μιά ιστορία παλιά του.

        ''Ήμουνα, άρχισε, ''γλυκειά μου Σούλη*,         *χαϊδευτικό του Χρυσούλα
        σε ναυπηγεία κάπου στη Θούλη*
        και κει... 
                πατριώτης μας βιοπαλαιστής,          
        χρόνια ξεσκούριαζε ολημερίς,  
        τους πάτους των τάνκερς των παλαιών...
       
        Ήτανε φίλος μου προ ετών,
        και από τύχη επιζών. 
        γιατί 'χε ο τύπος ξεμπαρκάρει,
        πέντε ημέρες πριν φουντάρει*                 *βυθιστεί
        αύτανδρο ένα πετρελαιοφόρο..

        Καταγωγή είχε απ' τον Πόρο
        και ήταν αμμοβολιστής,
        σύζυγος τώρα, αλλοδαπής..
        Τον έλεγαν Θεόφιλο
        και βουρκωμένο τον παλιόφιλο,
        είδα με πόνο να μου λέει 
        και να βαστιέται... 
                               να μην κλαίει,
        για τον καπτάνιο ....όπουλο,
        κείνο το προσφυγόπουλο
        (όνομα δεν θ' αναφέρω,
        ας πούμε πως δεν ξέρω !)
        που πνίγηκε με το κομμένο
        τάνκερ,
                    που συστημένο               
        στον πάτο πήγε φορτωμένο.

        "Κι αν θένε περισσότερα,
                       να βρούνε τον Ριζάρη"
       
        φώναξε σαν παλικάρι

        τον καπετάνιο,
                            που να πάρει !!
        που 'ξερε τους ενόχους όλους,
        μα και του παιγνιδιού τους όρους.

        Χρόνια το μυστικό κρατάω
        και θα στο πω πια γιατί  σκάω                                     


       Τα τάνκερ για νάναι ασφαλή
       στη σειρά πολλά  μαζί,
       ντεπόζιτα έχουν κολληθεί, 
       ώστε αν το ένα τσακιστεί
       να μην μπορεί νερό να μπει
       στα άλλα τα κομμάτια.
      Έτσι είναι αβύθιστα όλα δαύτα.

      Εδώ στη Θούλη, εδώ στα κρύα
      κάνανε μια λαθροθηρία*.                  *κομπίνα
      Τον Αρχιμήδη θ' αγνοήσουν
      και την αρχή του θα αψηφήσουν...

        Λίγοι πήραν χαμπάρι.

        πως τρύπησαν το κάθε αμπάρι,

        με τα σφυριά και τ' οξυγόνα,
        κόντρα στο ναυπηγικό κανόνα

        και του απολεσθέντος ο γκαζάς*           *πετρελαιοφόρο

        έγινε σαν ένας κουβάς...

        Συγκοινωνούντα, λες, δοχεία
        τα τάνκια γίνονται στα πλοία,
        κι όλα τα στεγανά του.

        Του ναυπηγού του ''γάτου''*,                     *λαμόγιο
        πες τε, αν γίνει κάποιο ρήγμα
        από το μανιασμένο κύμα
        στο πάτο πάνε παραχρήμα.

Γιατί το κάνουνε αυτό,
μικρή μου Σούλη είν' μυστικό, 
όμως εγώ θε να στο πω....

Όταν το τάνκερ ξεφορτώνει
σερί μονέδα εξαργυρώνει...
Όσο πιο σβέλτα αυτό αντλήσει
πιότερο χρήμα θα κερδίσει,
γρήγορα που θ' αναχωρήσει
να πάει για να παραλάβει
νέο φορτίο το καράβι...

Αν τυχόν καθυστερήσεις
χάνεται χρήμα κι αν τ' αθροίσεις,
αιτία είν' που συνειδήσεις,
φορές, θα δεις να χαλαρώνουν
και στόματα να τα φιμώνουν.
Είναι μεγάλη η χασούρα
και ατελείωτη η μουρμούρα.

Αφού η εκφόρτωση είναι αργή,
η ασφάλεια... 
                    ας παρακαμφθεί,
κάποιοι ίσως είχανε σκεφθεί
και αναμφίβολα μεγάλη
χρόνου και χρήματος είν' σπατάλη
για κάθε αμπάρι χωριστά
κάθε αντλία να τραβά 
μ' απίστευτο πλέγμα σωλήνων
λόγω των στεγανών εκείνων,
ανεξαρτήτων αμπαριών
και τα μυαλά κάποιων τρελών
σκέφτηκαν να κάνουν τρύπα
μες το καθένα, όπως είπα,
ώστε να συγκοινωνήσουν
και το πετρέλαιο ν' αντλήσουν
φουλ...
         το κέρδος να αυξήσουν !


                         ΕΠΙΛΟΓΟΣ

        Μα πούγιναν παππού αυτά ?
        ξάγρυπνη η Σούλη τ' απαντά...

        Ο θερμαστής χαμογελά
        και ψιθυρίζει μια βρισιά,
        ενώ της λέει φωναχτά:

        ''ου γκα γκα μπουμ... 
                            ντιρλί γκαγκά'',
        θυμάσαι Σούλη... τα ''τρελλά'' 
        του Κλυν, που έλεγε ''πολλά''
        χωρίς καθόλου να μιλά ??                

______________________________________________ 
                
Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 128/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
___________________________________________________


* Η αρχαία Θούλη είναι ένα νησί που αναφέρει ο αρχαίος Έλληνας ερευνητής Πυθέας τον 4ο αιώνα π.Χ. Το 325 π.Χ. περίπου ταξίδεψε από τη νότια Ισπανία στη Μεγάλη Βρετανία. Σύμφωνα με τα γραπτά του, η Θούλη βρίσκεται στον ακραίο βορρά, έξι μέρες βόρεια της Βρετανίας. Για τον λόγο αυτό, το όνομα της Θούλης συμβολίζει από την εποχή της αρχαιότητας την πιο βόρεια άκρη του κόσμου (λατ. ultima thule).

Δυστυχώς από τα βιβλία του Πυθέα περί Ωκεανού και Γης σώζονται μόνο αποσπάσματα. Συνεπώς υπάρχουν διάφορες υποθέσεις σχετικά με το ποια ήταν η Θούλη. Μάλλον πρόκειται για την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τις Νήσους Φερόες ή τις Νήσους Σέτλαντ.  Ο Πυθέας αναφέρει ότι ήταν μία γεωργική χώρα, όπου η μεγαλύτερη ημέρα διαρκεί 20 (ισημερινές) ώρες. Οι εκεί κάτοικοι τρέφονταν με φρούτα και παρασκεύαζαν ένα ποτό από σιτάρι και μέλι.

Γλωσσικά κατά πάσα πιθανότητα αναφέρεται στην χώρα των Ιουερνών PiHwerjoHn, "η εύφορη γη".
Ο Προκόπιος (500-565) αναφέρει τη Θούλη στην Ιστορία των Πολέμων.

Το όνομα της Θούλης έγινε επίσης γνωστό με τον Φάουστ του Γκαίτε. Η Γκρέτχεν τραγουδάει εκεί το τραγούδι Βασιλιάς της Θούλης.  Η εθνικοσοσιαλιστική Εταιρεία της Θούλης πήρε το όνομα της από τον τόπο αυτό. Τα μέλη της θεωρούσαν την Θούλη ως τόπο προέλευσης της άριας φυλής. 

  σπασμένος κάβος