Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2017

Τελικά δεν θα τους νικήσει ο κίτρινος εχθρός




     Στον Παναμά*, 
                   [στα ίχνη του Βάσκο ντε Μπαλμπόα*                      *Vasco Núñez De Balboa, 1510  
        με προορισμό το Πάγκο-Πάγκο*                 
                                         [στην Αμερικανική Σαμόα,  
       τα νερά, έπλεε και δεν... έπλεε  
                                        [μετά από ανεφοδιασμό,
       με ίσαλο* πατημένη,                                                        *Γραμμή φόρτωσης
                   [το υπερφορτωμένο λίμπερτυ το παλιό...

        Ο καπτα Μήτσος σφιχτά ένα βιλάι*
                                         *σκοινί
        στο ένα το χέρι του κρατάει,
        διασχίζοντας τον Παναμά,
        τούτη τη διώρυγα του θανατά,
       που για ν ανοίξει,
                      [κορμιά πέσαν πολλά....







Να ενωθούν οι δύο ωκεανοί,
πολλοί το είχανε ονειρευτεί
σ΄εκείνο το στενό κομμάτι γης,
κι οι Γάλλοι βάλαν μπρος ευθύς,

σαν αποπεράτωσε το Ζεύς*,                        *Το Σουέζ είναι αναγραμματισμός του "Ζευς"     
ο διπλωμάτης,
     [και μηχανικός Λεσσέπς....


Όμως ο υπερτιμημένος μάστορας,
                         [από τις τροπικές βροχές,
τις ατελείωτες, εκνευριστικές κι απανωτές,
τα βρήκε σ' αυτό το έργο του μπαστούνια,
μα πιότερο απ' τα κουνούπια*,   
                                       *ελονοσία           
                   [που υπήρχανε εκεί μιλιούνια....

Φεύγουνε και τα παρατάν λάκα- μπαράκα*,                  *φύρδην μίγδην
τεράστια η οικονομική ζημία,
                             [πάθανε μεγάλη πλάκα..              

        Είχε δεν είχε το φιάσκο ξεχαστεί,
        όταν στο παιχνίδι μπαίνουν οι Αμερικανοί,
        των Γάλλων τα δικαιώματα αγοράζουν 
                                [όπως και πέριξ όλη τη γη,
        κι αρχίζουν σκάψιμο,
                             [ξανά-μανά μ' απ' την αρχή....

        Το πώς μπήκανε στο παιχνίδι,
                                           [είναι μεγάλη ιστορία,
        και δύο λόγια μόνο θα σου πω εν συντομία:

Τότε τον Παναμά τον είχε η Κολομβία,
και οι ντόπιοι σήκωσαν αντάρτικο,
            [παλεύοντας για ανεξαρτησία.

Οι ΗΠΑ τον αγώνα τους υποστηρίζουν, 
                                        [με διάθεση αλτρουιστική,
κι εκείνοι τους παραχωρούν σαν λευτερώνονται, 
                              [της σημερινής διώρυγας, τη γη....

Μα καιροφυλακτούσε πάλι,  
                             [ο τροπικός εχθρός, 
ο θανατηφόρος, ανίατος τότε,
                                [κίτρινος πυρετός,
όπου κατά χιλιάδες τους εργάτες 
                                   [θέριζε διαρκώς.       

Η θυσία τους όμως πάει χαμένη, 
(αλλοίμονο στην εργατιά,
             [την χαμηλοπληρωμένη),
γιατί οι τροπικές βροχές,
                    [που δεν εσταματούσαν,
απ' τις πλαγιές τα χώματα,
                     [συνέχεια ξεκολλούσαν,
κι άντε πάλι απ' τη αρχή,
          [να μοιάζει βαρέλι δίχως πάτο,
το ατελείωτο στοιχειωμένο έργο
    [στον ισθμό του Παναμά κει κάτω.



Είδανε και αποείδανε κι αυτοί, 
                      [και τελικά τα παρατήσαν...
Νέοι μηχανικοί, ικανότεροι άραγε (;)
                           [τούς αντικαταστήσαν,
μα.... ούτε αυτοί τα καταφέραν...

Ώσπου μίαν "ωραίαν ημέραν",
          [άλλοι νεοφερμένοι Αμερικανοί, 
που με τη σειρά τους,
                  [θ'απογοητευτούν κι αυτοί, 
βλέποντας πως μάταια σκάβουνε,
  [και τελικά θα τους νικήσει βροχή και γης,
σοφά θ' ανατρέψουν την ιστορία
                         [της κλασσικής μηχανικής...
[εκτρέποντας τον Τσάγρες* ποταμό                       *Chagres river, Colón Panama
                             [που ήταν παρακεί,
και με νερό τώρα πλημμυρίζουν
                                [όλη την περιοχή !  
         

Τώρα από του Παναμά 
                  τη Δύση ως την Ανατολή,
μία τεράστια λίμνη 
   βαθειά και πλεύσιμη έχει φτιαχτεί, 
που απ' τη θάλασσα όμως
                         [ήτανε αρκετά ψηλά.

Τώρα τεράστιες χαλύβδινες πόρτες 
        [αιχμάλωτα... βαστάνε τα νερά. 

Τα πλοία τώρα πρέπει....
                    [σε "ασανσέρ" να μπουν,
να σκαρφαλώσουνε ψηλά, 
               [στη στάθμη της ν' ανεβούν,
και στον Ειρηνικό σαν φτάσουν,
                              [πάλι να κατεβούν. 


Γι αυτό λοιπόν κατασκευάζουν,
                      [ανισοϋψείς δεξαμενές,
μια "σκάλα πλοίων",
   [ώστε οι διελεύσεις να είναι εφικτές...





Αυτήν ακριβώς τη διώρυγα, 
                    [διέσχιζε ο καπτα Μήτσος,
και θέλεις απ' τη κλεισούρα,
                                [ή το ξενύχτι ίσως,
μετά απ' ένα ατέλειωτο,
                         [εικοσιτετράωρο σταμπάι"*                   *ετοιμότητα
πρόχειρο βρήκε... εμένα,
       [και στο καμπούνι άρχισε να μιλάει,
[για κείνον, για τη ζωή του...

              [μία "ντε πρεφούντις"* διήγηση.                 *εκ βαθέων


       Σκληρές οι φράσεις του...
                  [σαν να ζητούσανε εκδίκηση,

       για όσα πέρασε στα ξένα,
                              [για τη χαμένη του ζωή,
       και ήτανε φανερό πως...
                     [στην εξομολόγησή του αυτή,
       όπου περίσσευε η θλίψη
                               [και ο δικός του πόνος,
       πότε Αόριστος και πότε Ενεστώς
                                     [γινότανε ο χρόνος.



"Απ' το χωριό μου σε κάποιο οροπέδιο,
με πήγανε καροτσάκι ανέμοι, 

                    [βόρειο και νότιο ημισφαίριο,
σ' ωκεανούς, απ' Ινδικό 

          [μέχρι Ατλαντικό, κι Ειρηνικό
θες πότε με κωλόκαιρο,
                               [θες πότε με καλό... 
Μα πώς βρέθηκα
                    [ 'γώ ναυτικός

που θάλασσα από μικρός
δεν είχα δει, ψυχή μου ?


Κάπου στα είκοσί μου,
"πως θάκανα τη τύχη μου",
μούπαν... 
         [κι εγώ, το σπίτι μου,
με ένα νταηλίκι μου,
παράτησα με λύπη μου,

και να το χαμαλίκι μου,
γαμώ την καταδίκη μου.

Μεγάλη κι άγρια θαλασσοταραχή,
ότι είχε θυμάμαι τότε,

                       [σαν είχα πρωτομπεί
στο μότορσιπ κάποιου γνωστού,                               

                                      [του καπτα Λιά,
μετά από κόπο πολύ να βρω δουλειά.                       

Μήτε σχολιό... μήτε αλλού έμαθα τα κόλπα...

της δουλειάς, πώς να βάζω πάνω βόλτα
στη μπίντα* με τα παλαμάρια,                                *δέστρα κάβων
πώς να διαβάζω τα φεγγάρια,
και του ηλίου οδηγού τις γωνίες,

αστέρια, ανέμους... μα και θωπείες
να αγοράζω στα λιμάνια,
μαζί με τ' άλλα τα χαρμάνια !                                 

Μάθαινα να περπατώ σταβέντο*                                *υπήνεμα
και πώς.... να δένω στο ρεμέτζο,*                               *δέσιμο του πλοίου στο λιμάνι

πώς να κάνω κοντραμπάντο*                                    *λαθρεμπόριο
            [ματισιές*, αλλά και λαμογιές                          *κόλληση σπ. κάβων
 στο μπόνγκερ*, και στα στόρια*,                               *καύσιμα *εφόδια
                       [και πώς με τις μπογιές,
ν' αλλάζω όνομα στο πλοίο,

ίχνη να χάνει το τελωνείο,    
το ίδιο και οι πιστωτές,
                               [οι φεσωμένοι,           
αλλιώς, μου είπανε, 
                       [μάπα δεν βγαίνει...
                     
                  "Αν ρε μα@@@α δεν φεσώσεις,
                   δεν θα μπορέσεις να επιβιώσεις,
                   αφού κι ο δικός σου καραβοκύρης
                   σαν σένα θα γίνει, ένας μπατίρης.

                  Τα Σίτυ και τα χρηματιστήρια,
                  έχουν αντίληψη μυστήρια,
                  και για να τον εμπιστευτούν
                           [πρέπει "να έχει  μούρη".
 

                 Το τελευταίο, από μαστούρη,
                 αργότερα στη Σιγκαπούρη,
                 το άκουσα...
                               [πρώην καπετάνιο,
                  όπου τον έπνιξε το δάνειο,
                 κι έχασε πούχε δυό καράβια...

                 Σώθηκε που τού τα πιάσαν άδεια !
                      (είχαν προλάβει και τη "μαύρη"*                          *το χασίς
                τήν δώσανε ξημέρωμα στη Χάβρη)...


               Τα παραμύθια λοιπόν,
                   [που άκουγα μικρούλης στη στεριά,
               και πρωτομπαρκάρισα,
                                                [μες την καλή χαρά,
              ήτανε όλα μούφες και το κατάλαβα,
                  [σαν έφαγα τον πρώτο ντουβρουτζά...
              τότε που βούλιαξε το μότορσιπ,
                                         [στην Πρέβεζα ανοικτά.

            Μα αφού από παιδί ζούσα
                 [στ' αδιέξοδο που λέγεται φτωχολογιά,
              μπαρκάριζα ξανά και ξανά,
                                    [παρ' ότι τα 'ξερα όλα αυτά,
              πρώτα μ' ένα Λιβεριανό γκαζά,
              κι ύστερα μ' άλλα τάνκερ
και φορτηγά...

              Χρόνια βουτηγμένος μέσα στα λάδια*,                          
*πετρέλαια

              με αγωνίες, κινδύνους, χτυποκάρδια
              και........
              
                   .....η διήγηση εκεί τελείωσε
                                       [γιατί απ' το "Γουώκυ-Τόκυ,
                  "φούντοοοο"* η βροντερή φωνή                              *ρίξτε την άγκυρα....
                                  [ακούστηκε του καπτα - Φώτη,
                   του καπετάνιου μας,
                                             [ενός στριμμένου Χιώτη.....
_______________________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 135 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

____________________________________________________






* Διώρυγα του Παναμά είναι η δεύτερη σε ναυτιλιακή σπουδαιότητα, από την άποψη των θαλασσίων μεταφορών, στον κόσμο μετά τη Διώρυγα Σουέζ. Με ανισοϋψείς δεξαμενές ενώνει την επί του Ατλαντικού βόρεια ακτή με εκείνη του Ειρηνικού ωκεανού, νότια.

Έχει συνολικό μήκος 48 ν.μιλ. (περ. 77.1 χλμ), πλάτος 45 μ. και βάθος 11 μ. Η πρώτη διέλευση πλοίου έγινε στις 15 Αυγούστου 1914. Δυναμικότητα διέλευσης 50 πλοία ημερησίως. Τα πλοία καταβάλουν τέλη (δικαιώματα) βάσει της χωρητικότητας που έχουν (Panama canal tonnage).
Από τον 16ο αιώνα οι άνθρωποι είχαν καταλάβει ότι αυτή η στενή λουρίδα γης ήταν το κατάλληλο σημείο να δημιουργήσουν μια επικοινωνία νερού των δύο ωκεανών.  Ατλαντικός και Ειρηνικός θα ενώνονταν με τον ισθμό του Παναμά. Πολλοί επιχείρησαν την εκτέλεση του έργου, αλλά οι εδαφικές ανωμαλίες, η διαφορά της στάθμης μεταξύ των δύο Ωκεανών και της παλίρροιας καθώς ο κίτρινος πυρετός έκαναν την κατασκευή προβληματική, αν όχι αδύνατη. Το 1859 κατάφεραν να τελειώσουν μια σιδηροδρομική γραμμή που διέσχιζε τον Ισθμό, που στοίχισε όμως πολλές απογοητεύσεις, κόπους και έξοδα. Φαινόταν, λοιπόν, πως τα πλοία θα συνέχιζαν να κάνουν το γύρο του Κέιπ Χορν, διαπλέοντας 8.000 μίλια παραπάνω. 
Το 1876 οι Γάλλοι αποφασίζουν να δοκιμάσουν την τύχη τους. Ιδρύουν τη Διεθνή Εταιρεία της Ωκεάνιας Διώρυγας, που εξουσιοδοτεί και τη γαλλική εταιρεία «Λεσσέψ» που είχε ιδρύσει ο Φερδινάνδος Λεσσέψ να αρχίσει τις εργασίες. 
Πέντε χρόνια τους παίρνει μέχρι να ξεκινήσει η γαλλική προσπάθεια. Η μεγαλύτερη ίσως δυσκολία (υπήρξαν πολλές), οι τροπικοί πυρετοί, με τις τρομερές απώλειες ζωής στο εργατικό προσωπικό. Μαζί με την κακή διαχείριση, τη διαφθορά και την κλοπή που οργίαζαν, οδηγούν την προσπάθεια σ' έναν άδοξο τερματισμό το 1888 με την πτώχευση της εταιρείας. Οι Γάλλοι εγκαταλείπουν το μεγαλόπνοο σχέδιο τους όπως όπως, αφήνοντας πίσω τους σκουριασμένα μηχανήματα και τάφους χιλιάδων εργατών.
Η αμερικανική κυβέρνηση θα είναι η επόμενη που θα προσπαθήσει το 1904 αφού εξαγοράζει τα γαλλικά δικαιώματα και μια στενή λωρίδα γης, που είχε μήκος 50 μίλια και πλάτος 10 (η Ζώνη της Διώρυγας).
Ο αρχίατρος Ουίλιαμ Κρόουφορντ Γκόργκας ανέλαβε να απαλλάξει τη Ζώνη της Διώρυγας από τις ακαθαρσίες και τις αρρώστιες, την ελονοσία και τον κίτρινο πυρετό, εξαιτίας των οποίων πέθαναν πολλοί εργάτες. Δημιουργήθηκε μια Επιτροπή για τη Διώρυγα, με πλήρη μηχανικά και διοικητικά δικαιώματα και η κατασκευή της άρχισε. Ο πρώτος αρχιμηχανικός Τζον Ουάλας παραιτήθηκε ύστερα από ένα χρόνο και ο διάδοχός του Τζον Στίβενς αποσύρθηκε το 1907.
Ο Πρόεδρος των Η.Π.Α. Θεόδωρος Ρούζβελτ αντιλαμβανόταν πως αν επρόκειτο να κατασκευαστεί μία Διώρυγα του Παναμά, δεν έπρεπε να επαναληφθούν τα λάθη που είχαν διαπράξει οι Γάλλοι. Το 1907, η Επιτροπή Διώρυγας ανετέθη στο στράτευμα και ο συνταγματάρχης Τζορτζ Ουάσινγκτον Γκέταλς ανέλαβε τη διοίκηση. 
Μια νέα ιδέα... και καταφέρνουν το ακατόρθωτο !  
Το κανάλι δεν θα γινόταν ένας κρίκος που θα ένωνε απ' ευθείας τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό, όπως είχαν σχεδιάσει οι Γάλλοι, αλλά ένας υδάτινος διάδρομος, φραγμένος από ξηρά, κατασκευασμένος στη ψηλή ράχη του ισθμού.


Από τον Ατλαντικό τα πλοία θα εισχωρούσαν μέσα σε μια διώρυγα του επιπέδου της θαλάσσης, μήκους 7 μιλίων. Τρία τεράστια φράγματα θα σήκωναν τα πλοία 85 πόδια πάνω από το επίπεδο της θαλάσσης στην πραγματική διώρυγα. Από εκεί θα ταξίδευαν ανεμπόδιστα 32 μίλια στη λίμνη Γκάτουν και θα περνούσαν μέσα από το Κουλέμπρα Κατ στα φράγματα του Ειρηνικού. 

Το Πέδρο Μιγκέλ, το πρώτο φράγμα, θα χαμήλωνε τα πλοία 30 πόδια στην τεχνητή λίμνη Μιραφλόρ, πλάτους 2 μιλίων. Έπειτα, άλλα δύο φράγματα θα χαμήλωναν τα υπόλοιπα 54 πόδια στο κανάλι του επιπέδου της θάλασσας. Από κει και πέρα θα απέμεναν να διασχισθούν μόνο 8,5 μίλια έως τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν το εσωτερικό κανάλι επειδή το ηπειρωτικό χώρισμα ήταν περίπου 85 πόδια ψηλότερο από το προτεινόμενο επίπεδο ύψους του θαλάσσιου διαδρόμου. Οι λόφοι έπρεπε να κοπούν κάθετα σε μια έκταση 9 μιλίων στο Κουλέμπρα Κατ. Πηγή υδάτων θα ήταν για το σκοπό αυτό ο ποταμός Τσάγρες. Αυτός όμως ήταν πολύ χαμηλότερος από το προτεινόμενο επίπεδο των 85 ποδιών. 

Το έργο ολοκληρώθηκε. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1913, άνοιξαν τα φράγματα της λίμνης και το νερό εισχώρησε στο κανάλι. Άνοιξαν οι υδατοφράχτες και τα νερά του Ατλαντικού γέμισαν την πρώτη σύρτη. Πυκνά πλήθη από υπερήφανους εργάτες μαζί με τις οικογένειές τους ζητωκραύγασαν καθώς το πρώτο πλοίο, το ρυμουλκό "Γκέιταν", σημαιοστολισμένο μπήκε σφυρίζοντας μέσα στο φράγμα. Οι μηχανικοί και οι επίσημοι βρίσκονταν επάνω στο ρυμουλκό.
Ύστερα από ένα χρόνο, στις 15 Αυγούστου του 1914 η Διώρυγα παραδόθηκε στη διεθνή ναυσιπλοΐα. Μέχρι το 2000 βρισκόταν κάτω από την οικονομική εκμετάλλευση των ΗΠΑ.
Στρατιωτικά σήμερα η διώρυγα του Παναμά συνεχίζει να θεωρείται ουδέτερη θάλασσα.



* Πάγκο Πάγκο, (αγγλικά: Pago Pago) 
Ένα από τα καλύτερα λιμάνια των νοτίων θαλασσών και για το λόγο αυτό αποτελεί και σπουδαία ναυτική βάση των ΗΠΑ. 

Το λιμάνι περισσότερο γνωστό, ιδιαίτερα στους ναυτικούς, από τον ομώνυμο ισχυρό ραδιοφωνικό σταθμό μεγάλης εμβέλειας.


Η ομώνυμη πόλη είναι πρωτεύουσα της Αμερικανικής Σαμόα που βρίσκεται στη νότια ακτή της μεγαλύτερης νήσου Τουτουίλα της συστάδας των Σαμόων νήσων.


*Ίσαλος, Γραμμή φόρτωσης ή γραμμή μεγίστου φόρτου ή σημείο Πλίμσολ (Plimsoll line) είναι η ίσαλος που σύμφωνα με τους υπολογισμούς που γίνονται κατά τη σχεδίαση, θα πλέει το πλοίο στην κατάσταση πλήρους φόρτωσης. 

Σ' αυτή αντιστοιχεί το μέγιστο επιτρεπόμενο βύθισμα από τους νηογνώμονες κατά το θέρος, όταν το σκάφος είναι ζυγοσταθμισμένο. 

Η ίσαλος γραμμή θέρους θεωρείται ως ίσαλος κατασκευής ή ίσαλος υπολογισμού του πλοίου διότι είναι εκείνη, η οποία λαμβάνεται σαν βάση για τη μελέτη του σκάφους και τον προσδιορισμό των άλλων γραμμών φόρτωσης. 
                      


* Βάσκο Νούνιες (ή Νούνιεθ) ντε Μπαλμπόα (Vasco Núñez De Balboa, 1475 - 15 Ιανουαρίου 1519) ήταν Ισπανός εξερευνητής, διοικητής και κονκισταδόρ (κατακτητής), και ο πρώτος Ευρωπαίος επικεφαλής αποστολής που έφτασε στον Ειρηνικό Ωκεανό από το Νέο Κόσμο.

Γεννήθηκε στην Ισπανία, το 1475. Ταξίδεψε στο Νέο Κόσμο το 1500 και έπειτα από αρκετές εξερευνήσεις, έφτασε στο νησί Ισπανιόλα, όπου ίδρυσε οικισμό. Το 1510 εποίκισε και το σημερινό Παναμά, ιδρύοντας τον οικισμό Σάντα Μαρία λα Αντίγουα ντελ Νταριέν. Ο οικισμός αυτός ήταν ο πρώτος μόνιμος ευρωπαϊκός οικισμός στην ενδοχώρα της Αμερικής. Διέχισε τη Διώρυγα του Παναμά στον Ειρηνικό Ωκεανό το 1513. Ο Μπαλμπόα τον ονόμασε Νότια Θάλασσα. Ύστερα από εφτά χρόνια ονομάστηκε Ειρηνικός από το Μαγγελάνο.


*Κανάλι του Σουέζ: Οι λαοί της ανάποδης γραφής, -από δεξιά προς τ' αριστερά- Έλεγαν Δίας τη βόρεια άκρη του Ισθμού πριν γίνει διώρυγα -πριν κοπεί- και τη νότια Ζεύς, γραμμένα φυσικά και τα δύο τοπωνύμια ανάποδα.
Έτσι σήμερα έχουμε το Πορτ Σάιντ -Port Said- και το Σουέζ -Suez-



* Λεσσέψ,  Ο Γάλλος διπλωμάτης και μηχανικός Κόμης Φερδινάνδος Λεσσέψ που στον Παναμά δεν κατάφερε να επαναλάβει την επιτυχία που είχε στο Σουέζ. 
Την εντολή κατασκευής (διάνοιξης) του Αιγυπτιακού ισθμού, πήρε από τον Αιγύπτιο αντιβασιλέα Σαΐντ Πασά το 1854. 
Η κατασκευαστική εταιρεία κάνει συμβόλαιο εκμετάλλευσης για 99 χρόνια  και στη συνέχεια την παραχώρησή της στην Αίγυπτο. Στοιχίζει 100 εκατομμύρια δολάρια. 
Η διώρυγα του Σουέζ  είναι πλέον γεγονός... παραδίδεται το 1969. 


Το 1875 οικονομικές δυσχέρειες ανάγκασαν τον νέο αντιβασιλέα Ισμαήλ Πασά να πωλήσει το χαρτοφυλάκιό του, το οποίο αγοράστηκε αμέσως από τη Βρετανική κυβέρνηση.



  σπασμένος κάβος  


Κυριακή 30 Οκτωβρίου 2016

Όνειρα α-λογόκριτα και μη


                                 
              Μέρος 1ο,
     Αν σκέπτεσαι φίλε,
                               [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         κι έχεις ακούσει ότι αμείβεται προνομιακώς,
         ότι εύκολα πλουτίζει και κάνει βιός,
         να ξέρεις πως δεν πας σε κρουαζιέρα,
                     [να βλέπεις ξένα μέρη και αλμπατρός.

         Αν σκέφτεσαι φίλε, 
                        [κάποτε κι εσύ να γίνεις όπως αυτός,                    
         άκουσε προηγουμένως τι θα σου πει, 
                     [το βίτζι, ο μπουλμές κι ένας σκαρμός*...
      
       Κάπου στα μέσα του εικοστού αιώνα
                  [στο πλοίο, απ' αστυνόμος έως γιατρός,
      νάσουν έπρεπε κι από λογιστής...
                           [έως σωσιβίων λέμβων μηχανικός.

                   Αν σκέπτεσαι φίλε,
                    [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         πρέπει να είσαι και λίγο μαθηματικός,          
         για να επιλύεις τύπους,                             
            [της σφαιρικής τριγωνομετρίας,
         προς εύρεση της σωστής πορείας...

         Αν φέρουν μεσοπέλαγα, κάποιον
                                      [από το πλήρωμα, σακατεμένο
         από τραυματισμό ή από κάψιμο μισοπεθαμένο,
         εσύ θα έχεις για την περίθαλψή του την ευθύνη,
         την εξέλιξη να εκτιμήσεις και τί πρέπει να γίνει,
         να τον γιατρέψεις.... ή ν' αποφασίσεις 
         για  μεντικο-οδηγίες* να τηλεγραφήσεις...                            
               
       Αν σκέπτεσαι φίλε,
                                [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
           Στο πάγο και στο καρα-καύσωνα
                                       [πρέπει να είσαι ανθεκτικός...

           Στα ναυάγια ή στη θαλασσορύπανση,
                          [για όλους θα είσαι σάκος του μποξ,
           ν' ακούν οι δικοί σου στις ειδήσεις, 
                 [την ξανθιά, μετά χαράς να λέει στη τιβή,
           πώς "συνελήφθη ο πλοίαρχος",
               [ώστε ο κάθε πικραμένος να ικανοποιηθεί,
            και να μην σκαλίζει για τα "κύρια αίτια",
                             [κι έτσι η όποια βρώμα να κρυφτεί.

            Τώρα αν έφταιγε ο καπετάνιος,                                                                          
                                [κανένας τους δεν θα ασχοληθεί !

Στις επικίνδυνες απ' τα γκάζια, 
                                   [χαώδεις πετρελαιοδεξαμενές
να μπαίνεις πρέπει, με μάσκα...
                             [ή και χωρίς αυτήν πολλές φορές.

Των πληρωμάτων θα είσαι ο στόχος
                                                   [και ο εχθρός τους,
γιατί, αντί των αορ-ά-των ενίοτε
                                              [εκμεταλλευτών τους,
εσύ ο φτωχός επίσημα θάσαι.....
                                             [ο αντιπρόσωπός τους,
κι εσένα θάχουνε για να ξεσπάνε... 
                                           [που θάσαι 'μπρός τους.

Θα σε σκυλοβρίζουν στα κρυφά,
                                [κάποιες φορές στα φανερά,

ακόμη και για τα άνοστα 
                                     [που λέει ο λόγος φαγητά,
και κάποιοι μεθυσμένοι εκούσια ή ακούσια,
για να σε δείρουνε κατά καιρούς
                                  [θα κάνουνε γιουρούσια..

Οι πιλότοι των λιμανιών θα λεν
                                [ότ' είσαι κότα... ή βλάκας,
αν δεν κινδυνέψεις να πας στα αβαθή,
          [προς διευκόλυνση της πιλοτο-βάρκας.

Τα κύματα σαν το καράβι σου πολύ κουνάνε,
οι επιβαίνοντες... πάντα σε σένα θα ξεσπάνε,
θα λεν, ότι είσαι σκιτζής... ότι φταις εσύ
                                    [ότι δεν ξέρεις τη δουλειά,
και το καράβι το πηγαίνεις όπως όπως
                                     [άγαρμπα, ερασιτεχνικά !

Πρέπει να ξέρεις, αν χρειαστεί, να χειριστείς πιστόλι...

Πρέπει να ξεχωρίζεις τα ναρκωτικά,
                                  [γιατί οι τελωνειακοί, όλοι μα όλοι,
ψάχνουν και ξαναψάχνουν μήπως σου ξέφυγε καμιά ουσία,
απ' τα παυσίπονα της παραμύθας*                                                        *ναρκωτικά
                                [που τους δηλώνουνε τα αφιχθέντα πλοία.

Πρέπει να έχεις και γνώσεις από αστρονομία,
        [να βρίσκεις τ' αστέρια μέσω πινάκων και υστερία,
να μην σε πιάνει όταν συγγραφείς,
        [τυπικά σχετικοί με τη θάλασσα, εκδίδουνε βιβλία,
 
για ν' αριθμήσουνε του καπετάνιου
                                          [ευθύνες.... και υποχρεώσεις (!)

Μα, πες μου τώρα... είναι δυνατόν να μην τα χώσεις,
στον άκαπνο, "του σαλονιού" ξερόλα, όταν σου λέει,
                                                        [το τί πρέπει να κάνεις,
σε σένα που κάθε στιγμή, νύχτα και μέρα 
                                  [στο ντορβά τη κεφαλή σου βάνεις,
και μύριες λύσεις πάντα βρίσκεις στο λεπτό ?

Τί περισσότερο... τί παραπάνω
                     [θέλεις ρε φίλε να σου πω,
ανίδεε και "α-θαλάσσιε" συγγραφέα,                                                     
που αραγμένος μια ζωή
                            [ήσουνα στον Περαία,
και που ποτέ στον Περσικό δεν θα ιδρώσεις,
ούτε στο Σκαγεράκη.....
                            [ποτέ εσύ δεν θα παγώσεις ?


          Αν τελικά σκέπτεσαι φίλε,
                                                        [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
         σαν μούτσος, ναύτης, ανθυποπλοίαρχος και γραμματικός,*            *υποπλοίαρχος
         προηγουμένως στο καραβο-γουδόχερο θα κοπανηθείς,
         και πριν φορέσεις τα τέσσερα γαλόνια,
                                                    [σαν λεμονόκουπα θα στυφτείς.

         Συνήθως το φαρμακείο ο υποπλοίαρχος  
                                                        [κρατάει στα πλοία τα Ελληνικά, 
         μα δεν ισχύει το ίδιο στα ξένα,
                                     [τα ευκαιρίας, τά "έτσι", τα μισο-πειρατικά,
         που αν αντέξεις από το σώμα σου να "κόβονται λουρίδες"
                                         [θα βγάλεις βεβαίως περισσότερα λεφτά !


Κάποτε λοιπόν που νεαρός 
                                             [μπάρκαρα σ'αυτά, 
ως ανθυποπλοίαρχος σε Παναμέζικο   
                                                                 [καράβι,
ο Καπ-τάνιος είπε... "το φαρμακείο,
      [και την γυροπυξίδα ο νέος να αναλάβει",
αλλ' άσχετος κι απληροφόρητος εγώ 'μουν
                                                      και στα δύο,
και για την συντήρηση της πυξίδας,
         [μα το σπουδαιότερο, για το φαρμακείο...

Κάτι εγγλεζο-ακαταλαβίστικες οδηγίες 
        [για την πυξίδα, που διάβασα σε "προσπέκτους",                   *φυλλάδια οδηγιών
δεν κατάλαβα τίποτα,  και την πασάλειβα,
   [με υγρό "τετραχλοράιντ", οριζοντίως και καθέτως.                    *Carbon tetrachloride

Η προσφερόμενη δε στο πλήρωμα,
                                   [όποτε χρειάστηκε, ιατρική βοήθεια,
ήταν για γέλια ή για κλάματα, 
                            [σ' αφήνω να διαλέξεις, μα την αλήθεια.
                          _________________


                 Μέρος 2ο, "...λέω να πάω στα καράβια"

      Κι αν πεις σαν αυστηρός κριτής, σαν ελεγκτής...
          ''...η εκπαίδευσή σου στη σχολή, ποια ήταν η τετραετής ?"

          Θεωρίες και μόνο θεωρίες... Τι να σας λέω τώρα,
          για τις γυροπυξίδες και τα ραντάρ,
                                                     [μαθαίναμε όλη την ώρα,
          αλλά, τίποτα για τα φασινο-χαμαλίκια                                       
                       [που όταν βρήκα εγώ μπροστά μου,
          μεσάνυχτα είχα, κι έσπαγα τα κερατά μου...

Μα για του στραβού το δίκιο,
                                       [και για να είμαι ειλικρινής,
κάποια γιατροσόφια κάναμε στη σχολή,
                                           [στο μάθημα της υγιεινής....

Ο φουκαράς ο δάσκαλος, 
                       ένας φαρμακοποιός Υδραίος,
στη μία μόνο ώρα που είχε εβδομαδιαίως,
προσπαθούσε να μάθουμε κάτι...
                         [αλλά αγωνιζότανε ματαίως,
γιατί σαν άνθρωπος ήτανε μαλακός,
                 [ενώ εγώ... της τάξης ο τελευταίος
σ' όλα τα μαθήματα, συνήθως ήμουν κοιμισμένος,
καθότι απ' τη σχολή πολύ ήμουν απογοητευμένος,
και μέσα μου πια απ' όλα τα "σχέδια
                           [για το μέλλον" μου παραιτημένος. 

Δυστυχώς "φοιτούσα" δαρμένος και φοβισμένος,
από μαθητές μεγαλυτέρων τάξεων,
                     [χωρίς υπερβολή καταβασανισμένος,
που κι αυτοί όμως πρωτύτερα τα ίδια είχαν υποστεί,
ένας χωρίς τέλος επαναλαμβανόμενος...
                                        [φαύλος παλιόκυκλος δηλαδή,
που πονηρά τα ονομάζουνε “καψόνια”,
             [έντεχνα να καμουφλάρουνε βασανιστήρια ! 


Συμπεριφορά παλαιότερων μαθητών
    [σε νεώτερους... που θα σου την έλεγα μυστήρια,
αλλά ''όποιος εδέχθη βία, εξηγούν οι ψυχολόγοι,
θα την ανταποδώσει''... αυτοί λένε είναι οι λόγοι.

Ο καπτα Γιώργης ο Μπρούζος μούπε,
                                     [πώς "εκείνα" έχουν πλέον ξεχαστεί,
μα, το γεμάτο μίσος χαστούκι του Χατζηευαγγέλου,
                                [απ' τη μνήμη μου δεν λέει να σβηστεί,
και ίσως απ' αυτό προέρχεται,
                            [το πρόβλημα πούχω στο ένα μου τ' αυτί..


Κι άλλη φαντάζομαι θα ήταν η γνώμη
                                      [κι η τοποθέτησή του…
αν σαν το δικό μου πονούσε
        [και του καπτα Μπρούζου το αυτί του,


Μα ούτε των Πέρκιζα και Παπαδημητρίου
                                          [ξεχνιέται η σαδισμο-διαστροφή,
όταν βράδυ με σήκωναν μ' απειλές απ' το κρεββάτι,
                                                         [δίνοντας μου... διαταγή,
δυό ορόφους να πάω κάτω, νερό να φέρω
                                  [γιατί τάχα μου διψάγανε, οι ελεεινοί.

Μήπως νομίζεις ότι ο Σεργάκης θάχει ξεχάσει
                                  [τον φούσκο πούφαγε απ' τον Σκορδή,
κι από το κτύπημα έκανε να συνέλθει ως τ' άλλο το πρωί...
ή για του Ζαμπάζα τον πολύωρο βασανισμό,
                 [με τον ιδρώτα του να τρέχει ποταμό
από κάποιο αρρωστημένο τεταρτοετή,
                                    [στον θάλαμο θαρρώ οκτώ ?

Πέρασαν πενήντα χρόνια, και νάβρω
               [για δαύτους ψάχνω κάποια ελαφρυντικά, 
μα ήτανε τότε είκοσι και βάλε... 
                                              [δεν ήτανε μικρά παιδιά..

Για "εκείνα" τα ψυχικά τραύματα
     [και τα σωματικά, που τότε είχαμε 'μείς  δεχτεί,
ουδείς ποτέ ασχολήθηκε ή πρόκειται ν' ασχοληθεί...

Αλλά για δες... στο νέο μας αιώνα, στη νέα εποχή,
για τα καψόνια του Γιακουμάκη, σάλος έγινε
                       [μεγάλος, στη Γαλακτοκομική Σχολή.

Δεν χρειαζόταν λοιπόν κάποιος
                                            [δυό λόγια γι αυτά να πει,
να μιλήσει για τα ανθρώπινα δικαιώματα,
           [που απ' όλους τότε είχαν καταστρατηγηθεί,
από τον διοικητή έως και τον τελευταίο καθηγητή,
που παρακολουθούσαν...
                  [τους καψονο-βασανισμούς με απάθεια,
προκλητικοί με την πρωτοφανή σιωπή τους,
                                [κοινώς ''κάνοντας την πάπια'' !

Αλλά κάτι να σας πω από την εύθυμη πλευρά...
Θυμάμαι στην τάξη, σε μάθημα κάποια φορά,
να με σκουντά ο Μάκης ο Πατρίκιος δυνατά,
γιατί ροχάλιζα και δεν τον άφηνα να κοιμηθεί...
Έτσι δεν θα μάθαινα ποτέ πώς... 
                                  [εάν τραύμα αιμορραγεί, 
πιέζοντάς το εμποδίζεις το αίμα να τρέχει
                                     [μέχρι αυτό να ξεραθεί,
κι αυτό μπροστά μου......
                        [μετά από χρόνια το είχα βρει...

Το ένα φέρνει τ' άλλο... μόλις θυμήθηκα
                 [ακόμα ένα με τον συμμαθητή Μεμά,

ίσως το βρεις χυδαίο, όταν ρωτάει
      [με φανερή αναίδεια σοβαρο-χαμογελαστά,
"ο αστερισμός της πού@ης* (πούλιας)...                                                   *πωπός
                     [που βρίσκεται κύριε καθηγητά ??"

Άλλοτε πάλι έβγαζα τη φυλλάδα της εποχής,
                             ["το Χτυποκάρδι"* απ' το συρτάρι...
Μ' αυτά και μ' αυτά έμεινα στα γιατρικά ντουβάρι.


           Μέρος 3ο, ''Εσύ θα πας γιατρό ?''



Υπολόγιζα πώς το φαρμακείο του πλοίου,
                   [ήταν δουλειά για τον Γραμματικό,   
με αποτέλεσμα μπαστούνια να τα βρω,
σαν ανέθεσαν σε μένα,
    [ανθυποπλοίαρχο πια, να κάνει τον γιατρό,
που αίμα αν τρέχει κάπου και τύχει να το δω,
τρέμουλο με πιάνει  και επεισόδιο λιποθυμικό.                  

Κρυφό δεν είναι πώς "μαγκιά'', 
                     [λέγαν συνήθως παλιά οι ναυτικοί,
 ότι σαν βγάζεις τα μάτια σου'' στα "πόρτα"*,                                                   *λιμάνια
                                         [πιότερη θάχεις ηδονή,                         
αν πας χωρίς "προφύλαξη".....
                                           σε πράξη σεξουαλική...

Γελώντας θυμάμαι έλεγε, στη σχολή,
                                [ο Αριστείδης, νομίζω, ο Γρουμπός,
στον Κοντογεωργόπουλο, πως ''είναι σαν να τρώς,
αυγό με τσόφλια η προστασία
                                  [με κείνα τα λαστιχένια κόλπα,
και όποιον θέλεις δάσκαλε πάγαινε εσύ και ρώτα".


      Με το σαλπάρισμα λοιπόν,
                                   [όλοι ερχόντουσαν σε μένα,
          με τα ''προσωπικά υδραυλικά'' σταγμένα,

          και μου ζητάγανε σαν νάμουνα γιατρός
                                                     [να τους τα φτιάξω,
          με τα κατάλληλα φάρμακα που θα διατάξω...

          Μην έχοντας κυριολεκτικά ιδέα περί ιατρικής,
          έκανα ότι μου έλεγε.... 
                            [ο Νορβηγός καπτάνιος, ο μπεκρής,
          κι έδινα για τη βλεννόρροια "τεραμισίν"*,                         *Terramysin
                                                                            [ωστόσο...                  
          και για την τσέρλα και για το πονοκέφαλο
                                             [το ίδιο μούλεγε να δώσω !

''Προφύλαξη* πάρτε'', έλεγε πάντοτε μεθυσμένος                          *προφυλακτικά
                              [στους ναύτες... υγειά για νάχουν,    
αλλά στα απόκρυφά τους όλοι,
                        [Έλληνες κι αλλοδαποί τον γράφουν!

Στο πρώτο πόρτο, νάσου πάλι
                                           [στα μπου@@@έλα τρέχουν,
και με διαρροή πάλι απ' τις "κυρίες" να επιστρέφουν,
που της ξεροκεφαλιάς τους είναι η απόρροια,
να μη σου πω ότι πουλάν και μούρη,
      [ότι είναι ντούροι, αν έχουνε βλεννόρροια.

Στις αρχές του περασμένου αιώνα του εικοστού,
για μερικούς, καύχημα ήτανε το αφροδίσιο αυτό,
                            [μία παράλογη ένδειξη ανδρισμού,
και υποφέρανε σχεδόν όλοι,
       [ανεξαρτήτως ηλικίας, οι άντρες με καμάρι...

Τώρα έβλεπες την άγνοια,* 
       [όπως και τότε να ξαναβγαίνει για σαφάρι !

Ο γιατρός τους διαβεβαίωνε ότι...
                      ["η βλεννόρροια δεν θεραπεύεται,
απλώς επουλώνεται, ετούτο πρέπει να ξέρετε...",
και κοροϊδεύαν... "άντε ρε υπερβολές,
                               [αυτός ότι θυμάται χαίρεται"...!

Μα τώρα φίλοι μου στα σοβαρά
                        [και πριν να πούμε αντίο,
σε μια δύσκολη περίπτωση
           [όπως εάν καεί κάποιος με θείο,
όλοι θα πούνε πώς "για χρέη γιατρού
      [είχαμαν έναν αξιωματικό αχρείο
που τα χέρια σήκωσε ψηλά
                  [κι άφησε έναν ἄνθρωπο να πεθάνει."
Μα ο “γιατρός” είναι made in ship,
           [της πλάκας και πώς να ξέρει τί να κάνει ?


Και μην νομίζεις ότι πιότερα ξέρουνε κι οι άλλοι,
με Τεραμισίν και κάνα "Μέντικο"*
   [βολεύονται οι ξύπνιοι του μαθήματος και πάλι !

        Απ' τον ύπνο με ξύπνησε
                                         [πόνος στ' αυτί μου δυνατός,
             κι αντί να πάω να με δει (αληθινός) γιατρός,
             ''τ' όνειρο'' άρχισα να καταγράφω λεπτομερώς...

          Αν σκέπτεσαι λοιπόν φίλε,
                                        [να γίνεις καπετάνιος, ναυτικός,
              να ξέρεις τίποτα απ' όσα είπα ίσως δεν ευσταθεί,
              απλώς ένας απόμαχος ονειρευόταν...
                                                         [πέστο και κακιά στιγμή.

* Βίτζι, βαρούλκο
* Μπουλμές, το μεταλλικό χώρισμα των διαμερισμάτων
* Σκαρμός, εξάρτημα πλεούμενου
______________________________________________

* Ευχαριστώ για τις πολύτιμες πληροφορίες τον παλαίμαχο πολυκυματοδαρμένο καπετάνιο Παναγιώτη Λάμπο, από τους λίγους με τόσα τετραετή μπάρκα, πολύχρονα λαμαρινοαραβωνιάσματα που να ξεχνάς πως είναι να ζεις πα σε στεριά.....

* Αφιερώνεται στο παλιό φίλο, από τα μέσα τα εικοστού αιώνα, Γιώργο Κουρεντή, τέως Αρχικαπετάνιο και Διευθυντή της εταιρείας "Mavroleon bros" στο Σίτυ του Λονδίνου. Αν κάποιοι παλιοί συνάδελφοι τον αναζητήσουν, βρίσκεται ως σύμβουλος επί ναυτικών θεμάτων στο "Ναυτικό και Ιστορικό Μουσείο Γαλαξειδίου και κατοικεί πλησίον του.

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 134 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

_____________________________________________________





_________________________________________________________________


Σημειώσεις:

* PAN MEDICO, ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ ΣΤΟ V.H.F.
Pan medico παν-μέντικο όταν χρειαζόμαστε στο καράβι ιατρική βοήθεια ή υπάρχει γενικώς σοβαρό ιατρικό πρόβλημα....

* VHF (Very High Frequency, πολύ υψηλή συχνότητα), Τα υπερβραχέα κύματα είναι περιοχή των ραδιοκυμάτων με συχνότητα μεταξύ 30 και 300 ΜHz και μήκος κύματος αντίστοιχα, μεταξύ 1 μέτρου και 10 μέτρων. Βρίσκονται μεταξύ των δεκατομετρικών μικροκυμάτων και των βραχέων κυμάτων. Οφείλουν την ονομασία τους στο μικρό μήκος κύματος που έχουν σε σχέση με τις υπόλοιπες ζώνες ραδιοκυμάτων. Με βάση τη συχνότητα ονομάζονται VHF (Very High Frequency, πολύ υψηλή συχνότητα), όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς.


* Το «Χτυποκάρδι»,  Στις αρχές του 1957 συνέβη κάποιο παράξενο -ιατρικώς- γεγονός: μεγάλη μερίδα του (ανδρικού) πληθυσμού της χώρας παρουσίασε συμπτώματα έντονης ταχυκαρδίας!
Αιτία ήταν ένα εβδομαδιαίο περιοδικό της εποχής, το πρώτο πραγματικά ερωτικό έντυπο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. 
Είχε εξώφυλλα με ημίγυμνα μοντέλα σε προκλητικές στάσεις, κάτι που ανέβαζε τους καρδιακούς παλμούς των αναγνωστών, και 84 σελίδες με ιδιαίτερα τολμηρό περιεχόμενο που ανέβαζαν ακόμα περισσότερο τους χτύπους της καρδιάς! 
Το «Χτυποκάρδι», με εκδότη τον Μιχάλη Σαλίβερο (γνωστό για τις «λαϊκές» εκδόσεις του), εμφανίστηκε στα περίπτερα αρχές του 1957 δημιουργώντας πάταγο! Είχε το προνόμιο, βλέπετε, να εισάγει στα εγχώρια (αυστηρά, σε βαθμό ασφυξίας) ήθη, τη μόδα των ερωτικών περιοδικών, που ήδη αποτελούσαν... καθεστώς σε πολλές άλλες χώρες.




  σπασμένος κάβος