Στου '58 τη χάση...

Σιδερόχωμα

Σκεπασμένη μέχρι τα ρέλια 
                            ολάκερη η κουβέρτα*!                *κατάστρωμα 

λάστιχο φόρτωσης 'γκομαχάει
         και σιδερόχωμα πετάει αβέρτα, 
κείνο που βγάνει σίδερο,

                   που μεις το λέμε μινεράλι,                        

ο κουλοχέρης μπόσης*                                           *λοστρόμος
          βλαστήμιες ρίχνει στο Μιχάλη.

Είναι τσαντίλας γιατί γραφεία
            μας μήνυσαν κόψαν παράδες,                  *μείωση μισθών
τα οβερτάγια, πολλά στόρια,
  είν' να μας κλαις τους φουκαράδες.

Φεύγει ο πιλότος, βγαίνουν ναύτες
        κάνουνε μάνικα, με νιτσεράδες*,                *κιτρινα αδιάβροχα
σαν καναρίνια* μοιάζουνε
           ανάμεσα και πάν' στ’αμπάρια.      

                              
Ράδιο-Ελλάς ή Ράδιο-Αθήναι
                        λεν' άσχημα χαμπάρια,
καράβια δέσαν*, ντάνες 
          έπηξε η Σαλαμίνα, Κυνοσούρα

 τίγκα με ναύτες  καφενεία,
       Ακτή Μιαούλη πολύ μουρμούρα.

 Ήτανε το  πενηνταοκτώ                                                    
                    μεγάλη κρίση είχε πιάσει,

 υπέφερε η ναυτεργατιά,

                          ζημιά, στέρηση, χάση,    

 εξώσεις, γραμμάτια ληγμένα,        

                       η θάλασσα τώρα πνίγει,
εκτός από τους ναυαγούς

                        και κείνους που τυλίγει    

μ' απελπισία στα στεγνά,

                             άνεργους ναυτικούς

 φουρτούνες άγριες φέρνει

                  και η στεριά κατά καιρούς. 

*Σιδερόχωμα: Ακατέργαστο το μετάλλευμα όπως βγαίνει από τη γη


Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". βιωματικό έμμετρο έργο

του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / Νο 35 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /

Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

  σπασμένος κάβος