Οι κόκκινες ανταύγειες...

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

...και των ναυτών οι άδειες

Μπαρκάρισα δεκαεξάρης'',
και τώρα εικοσπεντάρης,
διηγόμουν ιστορίες
στον σκάπουλο*το βράδυ                             *ναύτης της βάρδιας
στης γέφυρας το σκοτάδι,
που το ρολόι το ρημάδι
σαν νάχε τ΄άτιμο κολλήσει,
πιότερο να μας ξενυχτήσει....

Που λες, κάποτε στη Χιλή

κι ας έριχνε έξω χιόνι

χοντρό φοράω πανταλόνι,

και πάω με φόβο..... ο αδαής
σε σπίτι ξέρεις...της ηδονής
κείνα που μετά πληρωμής,
άντρας, σου λένε, θα χριστείς…

Σαντιάγκο* λεγόταν το λιμάνι,

και χθες μου είπε... ρε καραμάνι,
ο αγριολοστρόμος ο Παυλής,

φλώρος ρε συ δεν θα γενείς,

αύριο πάμε για να γ...........ς,

δικαολογίες μη μου αρχίσεις

Όχι της Κούβας, Χιλής Σαντιάγκο,
ντρεπόμουν, άνετος τόπαιξα και πάγω,
είμαι στο πλοίο από καιρό
και πώς θα μπορούσα εγώ να πω
πως με γυναίκα δεν είχα πάει

καζούρα σύννεφο θάχα φάει,

και δεν τολμούσα κάτι τέτοιο,
άσε που θα με λέγανε και «τέτοιο»,
ότι το πνίγω το κουνέλι δηλαδή,
το όνομα να μην σου βγεί,
που λέγανε κι οι πιο παλιοί.

Από μικρός ψιλοκοιτούσα...
[σαν πέρναγα έξω από μπ.......λα,
τρέμουλο μ' έπιανε, μιά τρέλα,
και σκόπιμα αργοπερπατούσα,
μέσα να δω, επιθυμούσα,
μα για να πάω, δεν το τολμούσα !

Από καιρό γουστάριζα λοιπόν…
και στο εφηβικό μου παρελθόν
σαν έβλεπα κόκκινο φωτάκι,
γαρίδα...... το δικό μου μάτι !

Μία φορά, πάλι περνώντας
και πάλι στραβοκοιτώντας,
προκλητικά μένα καλώντας,
μιά γυναικεία άκουσα φωνή
να μπω μου έλεγε, "θάμαι καλή"

Δεν ήξερα που να κρυφτώ,
και άνοιξα βηματισμό
όταν ξανάπε "άντε... έλα",
φοβήθηκα ρε... την κοπέλα !
πώς θάβλεπε τσίτσιδο εμένα ?
ο φουκαράς τά 'χα χαμένα.

Έτσι πια τώρα θα το τολμήσω,
και στο μπ.......ο σαν διεισδύσω,
με "πανταλόνι",πάω να γ......,ω,
όπως το έβλεπα....στο σινεμά...
σ' όλα τα έργα τα ερωτικά !

Γδυνόταν πρώτα η κοπελιά,
ντυμένο αφήναν τον κρεμανταλά,
το πανταλόνι συνέχεια να φορά !!!
τ' "Αμερικάνικα κουφά",

τα υπερσυντηρητικά,
που από παιδί στη γειτονιά,

έβλεπα στο Σινέ Ντιάνα.....

Κατάλαβε η έμπειρη π......α.

μη ντρέπεσαι είπε, είμαι η Άννα,

στον έρωτα με λεν δασκάλα

και ξέχνα τώρα όλα τ' άλλα,

μόνο αν θες......ξηλώσου αμέσως

και δώσε, για σένα μόνο δέκα "πέσος"...

_______________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / No 21/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
____________ ______________________________________

  σπασμένος κάβος