Το πέρασμα των στεναγμών

Σίδερα, ξύλα και... χολή !

Κέιπ Λιούιν, είν' των κυμάτων

             το πλέον ύπουλο ακρωτήριο*                   *Cape Leeuwin
 δεν το μαθαίνεις σε σχολή

                        μήτε σε φροντιστήριο,
το τζόβενο στραβάδι εμένα

                με παίρνει και με σηκώνει,

 παν τα λεφτά, πάνε τα σχέδια,

                 ανώμαλα με προσγειώνει.

Ρε Κόπανε, κλαψογελά,

          σκουπίδι με κάνει ο Καχρίλας, 

ποιος μάπας, ποιος κερατάς,

         ποιος άσχετος, ποιος ξεφτίλας,

σού πε την τύχη σου

                              θα κάνεις 'σύ δωνά,

και που δεν σού πε ό,τι

                  κύματα θάβρεις σα βουνά

στην κωλοάκρη αυτή....  στο τέλος 

              του νότιου που λένε κόσμου,

μουγγάθηκες ρε παρτσακλό,

                  μιά απάντηση για δώσμου,

γιατί εδώ σιμά στης γης* την άκρη,                                              

         θα μετρηθείς εσύ κι ο ωκεανός,
παίζεται αν θα γυρίσεις
                        ολόκληρος ή ζωντανός. 
 
Ο Νότιος πόλος νεαρέ

               που είναι τώρα γειτονιά σου

σου στέλνει σήμα,

                       λέει ξύπνα και φυλάξου,

μα δεν σου λέει 

                         η παλιο-Κίρκη από πού

σε δουλεψε μ@@@@@

                και δαύτη του καλού καιρού. 

                               

Μιά κάτω μύτη της Αυστραλίας,
              το κέιπ λιούιν των στεναγμών",
δεν θα το εύρεις στα βιβλία,
       πως είναι εφιάλτης των ναυτικών.

Μιά νηνεμία εκει πέρα στο λεπτό
                     θύελλα άγρια θε να γενεί,
πολλές φορές  έγινε αιτία
                      φίλοι μας να χαθούν εκεί.

Αν κάποιος πάει στην Αυστραλία,
                στο ‘’Κέιπ Λιούϊν’’ αν βρεθεί,
 όπως στη λέω την ιστορία,
          ν΄ακούει απ' τα κύματα μπορεί,

 ίσως κι από φωνές πνιγμένων,

                 που μείνανε για πάντα εκεί.

          

Ξημέρωσε η άλλη μέρα
             κι από του μπότζι* την ορμή,
σπασμένα όλα και κομμένα,
                   σίδερα, ξύλα...και η χολή !   



                           ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Γεννήθηκα με τρεις χολές...
                         [η πρώτη κόπηκε Αυστραλία.
Μία μου έμεινε, με δαύτη ζω, γιατί 

   κόπηκε η τρίτη στα φιόρδ στη Νορβηγία...


*Μπότζι = κλυδωνισμός  


 
Από το βιβλίο"Σπασμένος κάβος". βιωματικό έμμετρο έργο

του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / Νο 49 / e-mail: pmataragas@yahoo.com

Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Mat Rapakoulia

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

   σπασμένος κάβος