Σοβράνο, χαϊδευτικά η κόλαση

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

ΣΤΑΒΕΝΤΟ* και ΣΟΒΡΑΝΟ

Μούλεγε μπογιές να πάρεις'',

ο λοστρόμος ο Χτικιάρης" *,                              *παρατσούκλι

από βραδύς να τις μπατάρεις

κι έτσι πριν βάψεις και μινιάρεις,

το πρωί σαν πας στη πλώρη,

τέλεια ανακατεμένη όλη

θάναι η μπογιά στο πόντο*                                *δοχείο μπογιάς

και δεν θα τρως ώρα στο βρόντο

να την ανακατεύεις,

κι απ' τη δουλειά να κλέβεις

εργατοώρα τεμπελόσκυλο..''

Πιστό αφεντικών παλιόσκυλο

ήτανε ο πουλημένος,

ο μαχαιροσημαδεμένος,

μπόσης* σκέτο καθίκι.                                       *λοστρόμος

Μ' άφησε στην αποθήκη,

και δούλευα σαν το σκυλί,

στην παύση*.....μη χαθεί                                    *παύση 10.00-10.20

ένα εικοσάλεπτο δουλειάς

ο μπάσταρδος, ο κερατάς.

Ψεύτικα ονόματα σωρό

στις ιστορίες χρησιμοποιώ

γι ανθρώπους ή για πλοία,

καμιά δεν κράτησα,κακία

απ' τη ζωή στη θάλασσα,

μα, τη συνήθεια χάλασα

γι αυτό το περιστατικό,

πούγινε το πενηνταοκτώ

στο "Ιόνιαν Λορντ" το πλοίο,

έτσι αναδρομικά τον''πτύω''

στα μούτρα τον παλιοαλήτη.

Μετά καιρό στο Αμφιτρίτη,

στην ίδια θέση ήταν άλλος,

λοστρόμος Γιάννης Σάρλος,

ανθρωπιστής μεγάλος,

κι είδα πως τελικώς

άνθρωποι κάνουνε τ' "αλλιώς".

Μας μάζευε πρύμα* τα βράδια                    *στο πίσω μέρος του καραβιού (πούπι)

όλους τους νέους, τα στραβάδια*,               *πρωτόμπαρκοι (νεοσύλλεκτοι)

κι έδινε σ' όλους συμβουλές,

ότι παγίδες και κακοτοπιές

γεμάτο είν' το καράβι...''

μουρμούραε το κάθε βράδυ...

και νάναι σίγουρος τα πρωινά,

πριν βγούμε για δουλειά,

επαναλάμβανε ξανά

πολλά από τα βραδινά...

Μέρα αποφράδα πρωί-πρωί

έγινε η θάλασσα βουβή,

αφού ολονυχτίς, μας τάραξε

το μπότζι στη τραμπάλα,

και πιάνοντας δω, πιάνοντας κει,

με τα παιδιά τα άλλα

πάμε να πιάσουμε δουλειά...

Μας λέει ακούστε με ρε καλά,

και φαίνονταν ταραγμένος :

στην πλώρη αποθηκευμένος,

είναι ο κάβος ο γερός  σπασμένος,

και πρέπει τώρα, μες τον χαμό

να πάμε πλώρα μιά και δυό

να τον ματίσουμε* επειγόντως                         *επισκευάσουμε                             

όρντινο πήρε το βαπόρι όντως,

ξεχάστε Ρίο, δώθε κοντά πηγαίνει,

κι η ώρα καθόλου δεν μας παίρνει

φθαρμένο κάβο δεν τον δένει

το ρυμουλκό που σύντομα πλακώνει,

εσύ ειδικά άσχετο μικρό βλακόνι

το δρόμο για πλώρη σαν θα πάρεις

σοβράνο* πρόσεξε να μην ρισκάρεις,             *προσήνενη πλευρά του καραβιού

είν' επικίνδυνο και μάλιστα πολύ,

γιατί ένα μονάχα κύμα το μπορεί,

να σε σκοτώσει, να σε καταπιεί,

θάσαι μ@@@@ας δηλαδή

αν τούτη μου τη συμβουλή

εσύ την αγνοήσεις

και πας να περπατήσεις

απ' όπου έρχεται ο καιρός,

να τρέμω άρχισα ο φτωχός,

τότενες, στον μπόση εμπρός.... 

Θυμήθηκα πως προηγουμένως,

ο Βάγγος ο βαρεμένος,

φουριόζος βγήκε απ' τη πόρτα,

και τη θανατηφόρα ρότα

επήρε τούτος για τη πλώρη,

απ' τη πλευρά που 'ρχόταν, όλη

η θάλασσα, το ξεροβόρι,

και βρόνταγε όλο το βαπόρι...

εκεί τον τσάκισε σιμά στη πλώρη

κι ύστερα τον πήρε μέσα...

η ύπουλη και φονική μπαμπέσα,

η αγαπημένη των στεργιανών,

η θάλασσα ύμνων των ποιητών",

Την άλλη μέρα ήταν σχόλη

και... τον Βαγγέλη κλάψαμε όλοι.

ενώ, ο αχόρταγος "σοβράνο",

έναν λεβέντη παραπάνω,

"έγραψε" πως έχει φάει...

κι εμάς... ξαναμετράει...

Λες και μας παραφυλάει

στην άκρη του θανατηφόρου δρόμου*...

σε κείνο το μεροκάματο του τρόμου

που θάλεγαν ακόμη κι οι στεριανοί

αν ήξεραν πως τη ζωή οι ναυτικοί

ρισκάρουν να γεμίζουν το πουγγί...

Ε, κι αν κάποιος τύχει και χαθεί

απλά..... θα ''αντικατασταθεί'',

και μερικοί πάλι θα πούνε στωικά,

έξω απ' το χορό βρισκόμενοι φυσικά

έ... τι να γίνει, συμβαίνουνε κι αυτά...

_________________________________________________________

* Πατήστε ΕΔΩ για να πάρετε μια γεύση από ΣΟΒΡΑΝΟ

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος", βιωματικό έμμετρο έργο

του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα /No 20/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /

Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

___________________________________________________

  σπασμένος κάβος