Κάποτε...

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

Κάποτε...

  Κάποτε πούμουνα ναύτης
           κι άνεργος, έψαχνα δουλειά,
   μίζα, μου ζήτησε "προστάτης"
           Ακτή Μιαούλη στο Πειραιά,
   να με μπαρκάρει μες σ' ανεργία,

            φτάνει να τούριχνα τα ψιλά,              

   που τα τσεπώνει ο τύπος

                                  επιχαίροντας,

   αυτός των ναυτικών ο γδάρτης,
                κάτι σαν σωματέμπορας.

   Με στέλνει τσιγαράδικο*,                 *Λαθρεπορικό 

                            Πρέβεζα – Ιταλία
   του είπα όχι, θα πάω Γκαζάδικο,
                 λαθραία, ούτε γι’ αστεία.

   Καλύτερο το γκαζάδικο
                            παρά ο τσιγαράς?
   αν και τα δυό σε κάνουν
             κάθε στιγμή να λαχταράς,
    το πρώτο αν του τη δώσει
               και από τα γκάζια εκραγεί,
   τ' άλλο σε κάτεργα σε πάει

                 κι αν τυχερός σε φυλακή.

   

   Κάβους στις μπίντες* δέσαμε,                          *Δέστρες

       "Σπάροουζ πόϊντ’", Βαλτιμόρη                    *Sparrows Point

κωλοδουλειά που πέσαμε,
                  [σαλτάρω απ’ το βαπόρι.

Στη Νέα Υόρκη τράβηξα,
                          τη μαγεμένη πόλη,
αλλά και κει τη πάτησα,
                       σαν τη ζωή μου όλη.


Τελειώνοντας θέλω να πω,
              χαρίζω το τραγούδι αυτό
στη Πατ, που αγαπούσα εγώ,
      στο Μπρονξ χαθήκαμε κι δυό.

Σαν θέλω να ονειρευτώ
                 [κροσσάρω τον ωκεανό,
και μ' εργαλείο το Ιντερνέτ,
            [στο χώρο τον διαδικτυακό,
"γκουγκλάροντας" με πλάνετ έρθ*       *Google planet earth
                      [κει της ζωής μου ξαναζώ
  λύπες, χαρές, κινδύνους, έρωτες,
            κι άλλα κομμάτια της ένα σωρό.

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / No 26/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
__________________________________________________

* Sparrow's Point-Baltimore, Οι πρώτοι κάτοικοι αυτής της ελώδους περιοχής  οι ιθαγενείς της Αμερικής. Το 1652 η περιοχή δωρίζεται, από τους κατακτητές, στον Τόμας Σπάροου και ο γυιός του Σόλομων κτίζει εκεί το σπίτι του, ονομάζοντας το μέρος ''φωλιά του σπουργιτιού''. Από το 1700 και μετά μετά η ευρύτερη περιοχή κατοικήθηκε από αρκετές οικογένειες που καλλιέργησαν την περιοχή. Το sparrow's point (φωλιά του σπουργιτιού) δεν άλλαξε το όνομά του ούτε όταν το 1887 ο Φρέντερικ Γουντ, ένας μηχανικός παρατήρησε ότι το ελώδες σημείο θα γινόταν ένα εξαιρετικό λιμάνι βαθέων υδάτων για την Πενσυλβάνια Steel Company.

  σπασμένος κάβος