Ανεμολόγιο

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

ΟΙ ΑΝέΜΟΙ

Στο φίλο μου Δημήτρη Ψαθά, λοστρόμο από τη Νάξο

που για άγνωστο λόγο άλλαζε τον τονισμό στις λέξεις.

Μετεωρολόγοι θα φροντίσουν
για τον καιρό να σας μιλήσουν.
εγώ μόνο ό,τι θυμάμαι
θα σας πω γιατί φοβάμαι
μη χαθούν οι αναμνήσεις,

στον άλλο αιώνα που θα ζήσεις
και οι δικοί μου οι ανέμοι,
που αλλαχού στην οικουμένη,
μοναδική είχα παρέα...

Ρε Γαρμπή που τον Περαία                                

εσύ πιάνεις και ο Πουνέντες, 

θα 'θελα δύο κουβέντες

απ' το φτερό το γ@@@@ο                          *Το άκρο της γέφυρας       

τ' αβέρτα ανεμοδαρμένο,

κει της γέφυρας επάνω,

κάτι λίγο πριν πεθάνω

να σου πω κι όλο σε χάνω,                                  

πως σαν αφήσαμε τη ράδα,

που ευτυχώς δεν την ξανάδα

την Αργεντίνικη μουντάδα

στην πράκτικος ρεκαλάντα*

ύπουλη είχε σοροκάδα,

Λεβάντε γύρισε δε σε Γραίγο,

κι ενώ πορεία επιλέγω,

(το όρντινο έλεγε Σαν Ντιέγκο*)

πλακώνει μία ζεστο-Όστρια........

Καταμεσήμερο στα επιδόρπια,
στο πλοίο, πρώην καμαρώτου,
άφιξη.... "κυκλώνα" πρώτου !

αχ Γρηγορούσα Παναγία,
πάρε παρακαλάμε την τρικυμία.

''Γρηγορούσα" έγραφε η πλώρη, 
(Χριστουγέννα 76) στο βαπόρι,
η πουπουλομεγαλωμένη κόρη
του εφοπλιστή το 'χε βαφτίσει,

στην Κορέα, που είχαν ''χτίσει''.

Απόγευμα και ο λοστρόμος
με μιά μούρη ίδιος ο τρόμος,
με τα χείλια σχηματίζει,
γράμμα γράμμα και ψελλίζει,
ο Πρώτος μηχανικός, μη σώσει,
στη μηχανή τα 'χει σκατώσει,
και πως θα μείνουμε όπου νάναι,
τα κύματα να μας βαράνε,
κι ίσως σε λίγο εν Αθήναις,
μας κλαίνε, αν λαμαρίνες*,                             *φορτίο λαμαρίνες
απ' το μπότζι θα κυλήσουν,
το πλοίο μάλλον θα τρυπήσουν.

Τον κοιτάν όλοι με μίσος,

στο μεταξύ, φυσάει Μαΐστρος

κι έξαλλο το ''παιδί θαύμα''*                           *παρατσούκλι
κι ας πονούσε απ' ένα τραύμα,
καταπάνω του τραβάει,
τίποτα δεν το σταματάει,
με οργή να του τα χώσει,
θέλει τον "Πρώτο" να πλακώσει.

Ο σκάπουλος* θα μας ενημερώσει,               *ναύτης βάρδιας
μάγκεεες.....γυρνάει σε Γραίγοοο.

Κομμάτια μου αρχίζω να συλλέγω
που οι ανέμοι από μένα είχαν πάρει.
απ' το παιδί που ‘χαν καμάρι
γονείς σαν πήρε το δεκάρι,
κι ο Γυμνασιάρχης τα 'χε πάρει,
Όχι είπε, ...το παλληκάρι

μην πάει στα καράβια...! ",

ήξερε ζωή θα ζήσω άδεια,
κι όλη θα την χαραμίσω
σαν τον κόσμο εγώ γυρίσω,
τάχα μου να τον γνωρίσω.

Ποιόν να πρωτοσιχτιρίσω ?

Ξαφνικά... μιά νηνεμία,
μια παράξενη ησυχία,
των ά-νεμων λες χάλασαν ηχεία,
και μ' αυτή μου την κουβέντα,
οι αέρηδες απ' την ατζέντα

με έσβησαν για πάντα,

Από της "σύνταξης" τη μπάντα
ανέμους φαντάζομαι απορημένους, 

πως έγινε και τους ξέφυγα..... 

και ψάχνουν νέους κολασμένους !



*Prácticos Recalada : Είναι ο σταθμός επιβίβασης των πλοηγών (pilots). Στα ισπανικά, Práctico είναι ο πλοηγός (ο δικός μας «πιλότος»). Το σημείο αυτό βρίσκεται στις εκβολές του Ρίο ντε λα Πλάτα και είναι το σημείο όπου τα πλοία που κατευθύνονται προς το Μπουένος Άιρες ή το Μοντεβιδέο σταματούν για να πάρουν τον πλοηγό που θα τα οδηγήσει με ασφάλεια μέσα από τα κανάλια.

*San Diego, Καλιφόρνια είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς ναυτικούς προορισμούς παγκοσμίως, 

το λιμάνι της Μπανάνας (εισαγωγές) και κύρια βάση του Στόλου του Ειρηνικού,και έδρα των περίφημων Navy SEALs (στο Coronado).

_________________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". Βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / No 5 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga

  σπασμένος κάβος