Να προσέχεις την υγειά σου !

 

 Ελληνικό (Χασάνι), Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών του 1959   

 

ΟΙ ΤΥΧΕΡΟΙ ΤΑΞΙΔΕΥΤΕΣ

Χρόνια πολλά περίμενα           

       τα παρακάτω εγώ να πω      

και να που ήρθε η μέρα,          

        να βγούνε στον αφρό      

        

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Χωρίς πινέλο βάφουμε,

                               μ' άσπρη μπογιά τα ρέλια*                     *κάγκελα
εμείς τα έξη τζόβενα*                                                 
                       βουτώντας με γυμνά τα χέρια,
σε πόντα* μέσα τα στουπιά                                                   *δοχεία

            στα χημικά εξαλλο-υφαλο-χρώματα,
για νάβγει πιότερη δουλειά....
                   ναι.....τέτοια ξεφτιλο-καμώματα,
σοβαροφανών τιτλούχων,
                 δουλοπρεπών σφουγκοκωλάριων,
που αν και δίναν ψίχουλα, 
                            "ημερομίσθιον έν δολάριον"
φρόντιζαν ότι πιο βρώμικο ανθυγιεινό 
                           οι "πιτσιρίκοι" να το κάνουν,
γιατί αν βάλουν τους "παλιούς" 

                 για υπερωρια τη μία δύο* βάνουν.                    *μια ώρα αμείβεται για δύο

Έτσι για να γλυτώνουνε λεφτά... 
                  την υγειά μας την έχουνε χεσμένη,
τοξικο-καρκινογόνες οι μπογιές
      ρουλέτα .... όποιος ζει κι όποιος πεθαίνει...

Βέβαια απ' αυτή, την ευτυχώς μικρή 

       δράκα βασανιστών πολλοί κάναν καράβι
 κι άλλοι γίναν πορτ-κάπτενς.... όμως

  το ίματζ τους η εικόνα δαύτη στραπατσάρει

Λες και ηδονίζονταν οι μικρόψυχοι.... 
            σαν δούλευαν τζάμπα οι ναυτεργάτες,

πολύ φοργιότανε τότε στην εποχή μου,

       μένανε ατιμώρητες οι συνήθειες δαύτες ! 

Τώρα αν κάποιος με έτσι και μ' αλλιώς

                                       τούτα τ' αμφισβητήσει, 

ενενηντάρης μεν μα δεν ξεχνώ παλιόγεροι,

            καβάτζα έχω ονόματα για κάθε χρήση...

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

 Στο βάθος μιας με ορατότητα μηδέν, 

                            απ' την τσιμεντόσκονη, καταπακτής,

μου είπε "πάγαινε" ο γραμματικός 

                    κι ένα διακόπτη να κλείσεις εκεί θα βρεις....

Ρε καπτα Χαράλαμπε λέω, θες να τα φτύσω ?
                                         με το μυαλό σου επικοινωνείς ?
Εδώ και τώρα, μου απαντάει,
                               πάω στον καπετάνιο ν' απολυθείς.

Του λέω "στ' ........ μου παλιο-καραμάνι,

   εγώ ο Σεπολιώτης, ο αλητάμπουρας της Κατοχής

κι άντε παρέα με 'κείνο τ' ανθωπακι 

                                  τον σκυφτό ρουφιάνο να ...……ς !.
     

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟ
                           

Στις μπούκες πάνω των ζεματιστών τανκιών
                        την δώδεκα-τέσσερις κάνω τη βάρδια,
και τα πηκτά απ' το κρουντόιλ που βγαίνουνε,
                                                 τα επικίνδυνα τα γκάζια,
σαν μιά κουρτίνα κρύβουνε τον σκάπουλο
                       στα δύο μέτρα και μενα πολύ σκιάζουν,
ο τροπικός ο ήλιος δώδεκα μεσημέρι,
                  εφιαλτικά τα κάνει γύρω όλα να μοιάζουν.

Εγώ κι η μοίρα μου σε αδιέξοδο,
                 καθόμαστε 'κει... όλα τ' αέρια να ρουφάμε,
κι ας ζαλιζόμαστε κι ας κινδυνεύουμε

                          χάμω να πέσουμε και ας παραπατάμε…

Τα δόντια σφίγγουμε... και υπομένουμε
    με τα σταυρόμετρα (μετρητές) στα τάνκια επάνω,        
έτσι και λακίσω την δουλειά που για να βρώ

                  κατουρημένες φίλησα ποδιές εγώ τη χάνω.     
                   

Γκαζάδικο στον Περσικό,
                                     το έτος χίλια εννιακόσια εξήντα
σε κολασμένων ναυτικών το πάρτυ,
       το σύμπαν  καίγεται... Κελσίου, βαθμοί πενήντα,

Μοιάζει με φάρσα, ή με κακόγουστο αστείο
                                        το "να προσέχεις την υγειά σου"...
που μούλεγαν οι φίλοι και δικοί στο κατευόδι, 
                             στο τότε αεροδρόμιο...  για φαντάσου !!!  
 ________________________________________________
                           
 Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". Βιωματικό έμμετρο έργο

 του Παναγιώτη Β. Ματαράγκα / Νο 38 / e-mail: pmataragas@yahoo.com  /

 Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων k. mataraga 



     ΛΕΞΑΡΙ
ρέλια =  κάγκελα
πόντα = δοχεία μπογιάς
τάνκια = δεξαμενές, στόμια δεξαμενών
γκάζια = οι αναθυμιάσεις του πετρελαίου
σκάπουλος = βοηθός αξιωματικού
σταυρόμετρα = μετρητές στάθμης πετρελαίου 

  σπασμένος κάβος 



Σχολίασαν :

Καπετάνιε, αποκαλύπτομαι και υποκλίνομαι στο ταλέντο σου...Τώρα κατάλαβα τι τον ήθελες σε φωτογραφία το σταυρό (μετρήματος της στάθμης του πετρελαίου) αλλά sorry φιλαράκι μου δεν βρήκα παρ' ότι έφαγα τον κόσμο, αλλά το νόημα αποδόθηκε με όλες τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες αυτές που κι' εγώ έχω ζήσει στο πετσί μου φορτώνοντας 120 άρια με 50 βαθμούς στη κουβέρτα με τσόκαρα για να μην ...λιώσουν τα πόδια μας...
Περασμένα... μεγαλεία αδερφέ μου και σαν τα θυμάσαι δεν ξέρω τι πρέπει να κάνεις, να βρίσεις την κακιά μας μοίρα, να κλάψεις, να μουτζώσεις στον ορίζοντα κι όποιον πάρει ο χάρος...? 
Καλό βράδυ λεβέντη μου!

Καπτ. Παναγιώτης Λάμπος