Στις Ραφιναρίες του πετρελαίου

ΤΟΤΕ, ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΙΚΟΣΤΟΥ ΑΙΩΝΑ

                                                                                            

Σε λίγο σαλπάρει το βαπόρι,

κοιτάζω τον Σακκά Γρηγόρη,

στην προβλήτα αυτός κείται

λες κι η θάλασσα εκδικείται,

δεν μπορεί να μου μιλήσει,

γιατί έχει ξεψυχήσει,

τον θέρισε νάιλον κάβος,

τον ώμο μου πιάνει ο Pavos,

ολλανδο-ιταλο-μισοσλαύος,

λαθρεπιβάτης απ' το Λάγος

που μπούκαρε πριν ένα χρόνο

και μαγγιώρο πια λοστρόμο

τον έχουμε μες το καράβι,

ο κάπτεν είχε αυτόν προάγει

γιατί πουλιά 'πιανε στον αέρα....

Έτσι του θανατά τη μέρα

με δύναμη πέταξε μένα πέρα,

την έσκασε δαύτος στο φίδι*                        *τεντωμένος κάβος όταν σπάει 

που τον Γρηγόρη έφαγε ήδη

στο παραλίγο δε κι εμένα....

Κι ενώ την κάναμε για Μένα*                       *Mina Al Ahmadi, Kuwait             

στην πρύμη "ΗΡΩ" ΠΕΙΡΑΙΕΥΣ 

έγραφε το ρυμουλκό που λες,

που πήρε τους δυό με τα σκοινιά,

την σκέψη μου και τον Σακκά....

που μας καλούμαραν αργά,

για να μας πάνε στη στεριά,

να μας πετάξουν σα σακιά,

πα στη προβλήτα, έτσι ψυχρά....

Στην καρδιά πάμε του κόλπου

της ζέστης και του κόπου....

γκάνκουε*.....βγάνανε πάνω,                       *σκάλα

με μπίγα*......συνηθισμένο πλάνο,              *γερανό

χαπιάρισμα....πλώρα κάβων,                       *τακτοποίηση σκοινιών

το τσούρμο....φουκαράδων                           

μούτσων για εκμετάλλευση...

Κρίση ναυτιλιακή, παράλυση,

ποδιές φιλήσαμε κατουρημένες

και με συμβάσεις μπερδεμένες

μας πήρανε σχεδόν αμίσθους,

Αισθήματα σύντομα μίσους 

φώλιασαν στην καρδιά μας

διότι "ξέφτιλα" αφεντικά μας

να μην πληρώνουν οβερτάγια*                     *υπερωρίες

μας βάζαν απογέματα ή βράδια,

ναυτών να κάνουμε δουλειές,

ιθύνων νους ένας λεμές,

ο κάπταιν Λάιος Αχιλλεύς.

Την κάνουμε κάθιδροι κι από κεί

πάμε Σιάτλ στη Δυτική Αμερικη,

χάνοντας από τη ζωή μία ημέρα*,                *λόγω πορείας προς Ανατολάς

και ξεφορτώσαμε φορτίο εκεί πέρα,

που άκουες κι έβλεπες την τσίτα...

Ρε κοιμηθήκατε ; ρε βλήτα ;

στο μπομπρούμ* αντλίες σφυρίζουν             *pump room, αντλιοστασιο

κάπτεν και ο γραμματικός τσιρίζουν,

δεν τραβάν διόλου τα στρίπια,*                    *αντλίες χαμηλής στάθμης

μιά κραυγή, "σωλήνα τρύπιααα"...

το πανί* ρε δεν ρουφάει",                             *τέστ λειτουργίας μ' ένα πανί

το Κρουντόιλ* να βρωμάει.                          *crude oil (ακατέργαστο πετρέλαιο)

Δεν ξεφορτώσαμε καλά-καλά,

και μας τραβούν τα ρυμουλκά σιμά,

να πάρουμε νάφθα για Παναμά,

σε νέα τσίτα του κερατά ξανά .....

Πράμα γκαζάτο σαν φορτώνεις,

κλείνεις τη βάρδουλα* και τελειώνεις            *στρόφιγγα 

στα τέσσερα κι "έξι* τα ποδάρια,                   *4 πόδια και έξη ίντσες

γιατί αν χυθεί, μποντρουμοχαμπάρια

για μόλυνση περιβάλλοντος,

του ηλεκτρονικοέντυπου τύπου βάλλοντος.  

Όσο κάνει η δεξαμενή για να γεμίσει....

μύτη κρατάς τ' αέριο μη σε ζαλίσει

σε μαστουρώσει και σε λιποθυμήσει...

Το γκαζοσύννεφο δεν σε αφήνει να ελέγξεις

που βρίσκεται η στάθμη, πώς να προβλέψεις ;

και η διαδικασία φόρτωσης καλού-κακού

με βύθιση ενός ξύλινου απλού σταυρού,

σου δίνει τρόπο "στην τύφλα" να μετρήσεις 

θα πας φυλάκα (αφού σε πουν μ...) αν το χύσεις.

Όχι τουρίστας, μα μαζόχας,

τριάντα χρόνια δέκτης μπόχας

απ' τ' ακατέργαστο πετρέλαιο.

Σιγά ρε 'συ τον πολυέλαιο,

μούπε ματσομπαμπά κωλόπαιδο,

όταν για μπόγκερ* με παλιόκαιρο                                 *καύσιμα

πιάσαμε πόρτο κάπου στη Κρήτη,

και το κόλπο τούλεγα για τη μύτη."

Στον άσχετο τον στεργιανό

τί να 'ξηγήσω και τί να πω

για κολασμένα ταξίδια μου του 58,

αν είχε γεννηθεί κι αυτός φτωχός 

καράβια πάγαινε για ψωμί όχι για βιός,

θα ένιωθε από την πρώτη κιόλας μέρα

το τί εστί βερίκοκο και...τί εστί γαλέρα.

_______________________________

*Όταν το καράβι τραβάει για Αμερική μέσω Ειρηνικού (και όχι από τον Ατλαντικό), περνάει τη «Διεθνή Γραμμή Αλλαγής Ημερομηνίας». έτσι, κερδίζεις ή χάνεις μία μέρα ζωής, όπως το πάρεις!!!  (Φιλέας Φονγκ του Ιουλίου Βερν) 

Το Λιμάνι Μίνα αλ Αχμάντι (Mina al Ahmadi) αποτελεί τον σημαντικότερο πετρελαϊκό κόμβο του Κουβέιτ. Είναι παγκοσμίως γνωστό κυρίως για τις εξαγωγές αργού πετρελαίου και διυλισμένων προϊόντων της Εθνικής Πετρελαϊκής Εταιρείας του Κουβέιτ (KNPC). Η εταιρεία λειτουργεί εκεί τεράστιες εγκαταστάσεις και διυλιστήρια, τα οποία αποτελούν την καρδιά της οικονομίας της χώρας. Οι εγκαταστάσεις αυτές βρίσκονται σε στρατηγικό σημείο, επιτρέποντας στα τάνκερ να φορτώνουν και να μεταφέρουν το "μαύρο χρυσό" σε κάθε γωνιά του πλανήτη.

___________________________________________________

Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". Βιωματικό έμμετρο έργο
του Παναγιώτη Β. Ματεράγκα / No 6 / e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga
____________________________________________________

  σπασμένος κάβος