Πέμπτη, 17 Απριλίου 2014

Σαν το Σκοινί στον Ντόκο




Οδυσσέας Ηβιλάγιας

    Εγώ μόρφωση, δεν έχω

        και το μόνο που κατέχω
        είν' για κόμπους, παλαμάρια,
        για αστέρια, για φεγγάρια.

        Με σαράντα παλληκάρια,
        δηλαδή σα μαθητές,
        τους θυμάμαι σαν νάν' χτες,

        "εμαθαίναμε  για πλοία",
         για κείνη την "υπεροπλοία",
         την....  μεγάλη Nαυτιλία !
         πούχε η ψωροκώσταινα.

         Πάντοτε 'γω αρρώσταινα
         όταν αυτά θυμόμουν
         ποτέ δεν τα διηγόμουν.

Μα όταν βρέθηκα στο ντόκο,*                                                               *προβλήτα
σαν πήρα σύνταξη... Το πρώτο

που τότε εγώ θα αισθανθώ
ήτανε θλίψη.... σαν θα 'δώ

μέσ' στα σκουπίδια στη προβλήτα
κομμένο  να είν' πάνω στη μπίν-τα*,                                                      *δέστρα

ένα σπασμένο παλαμάρι,
απ' το βαπόρι που σαλπάρει
και παίρνει τ' άλλο του μισό
μαζί του στον ωκεανό...

Κι εγώ σαν το σκοινί  στον ντόκο.

             (Μες το βιβλίο μου το πρώτο
             που λέω πως βρήκα πεταμένο
             από το πλοίο σκοινί σπασμένο,
             από ένα κάβο θυμωμένο*                            *τεντωμένο, τεζαρισμένο
             πούσπασε, μισόμεινε έξω
             και πως μου είπε δεν θ’ αντέξω
             μακριά πολύ απ’ το καράβι).



Έτσι, μαζί του ένα βράδυ,
ξαναμπαρκάραμε για πάντα,
έτσι κι αλλιώς ήμουν στην μπάντα,

σκοινί κι εγώ, λησμονημένοι
πια στη στεριά... γιατί οι καημένοι
μοιάζαμε αδικοχαμένοι
από ναυάγιο, ξεγραμμένοι...
___________________________________________



*   Ο Οδυσσέας Ηβιλάγιας του Ονησίκριτου υιοθετήθηκε από τη θάλασσα σε μικρή   ηλικία. Υιοθετήθηκε από τη θάλασσα και υπέφερε από τη θάλασσα. 
Στο Μοναστήρι ‘’Ναυτική σχολή καπετάνιων Ύδρας’’ βρέθηκε ο Οδυσσέας στην ηλικία 
των δεκατεσσάρων ετών.
Εκεί αφού εξέτισε ποινή τεσσάρων ετών, 1954-1958 και βασανίστηκε από αφιονισμένους μαθητές των ανωτέρων τάξεων και ορισμένους παρανοϊκούς δασκάλους, έπεσε 
στα χέρια ψυχικά ανώμαλων λοστρόμων, γραμματικών (υποπλοίαρχων) και καπεταναίων.
Οι περιπέτειες του είναι αληθινές. Το όνομα Ηβιλάγιας γίνεται από το “Heaving line” 
(λεπτό σκοινί χρήσιμο για το δέσιμο του πλοίου στη προβλήτα).
_________________________________________________________




Από το βιβλίο "Σπασμένος κάβος". Βιωματικό έμμετρο έργο
του Οδυσσέα Ηβιλάγια No 1/ e-mail: pmataragas@yahoo.com /
Επιμέλεια - προσαρμογή κειμένων Cathy Rapakoulia Mataraga








  σπασμένος κάβος  

2 σχόλια: